Αν του Λάμπρου Καντίλα

του Λάμπρου Καντίλα 

Ξύπνησε.

Είχε ξεχάσει να βάλει ξυπνητήρι, μόλις κατάλαβε όμως ότι ξημέρωσε Κυριακή δεν τον ένοιαξε πολύ. Σηκώθηκε, πλύθηκε και ετοιμάστηκε να πάει στο αγαπημένο του μαγαζί που κάθε Κυριακή του άρεσε να κάθεται να πίνει τον καφέ του, να χαζεύει τους περαστικούς διαβάζοντας τα νέα ή παρακολουθώντας τα προφίλ του σε διάφορα δικτυακά κοινωνικά μέσα.

tumblr_nxgtxg9Ano1re56h2o1_1280.jpg

Συνέχεια

Advertisements

Σάββατο βράδυ στο κέντρο της πόλης

Σάββατο βράδυ σε μια πόλη που συνεχώς κοιμάται, θα έλεγε κανείς ότι δεν μπορείς να κάνεις και πολλά. Η μέρα μικραίνει επικίνδυνα και τα λεπτά που κλέβει ο χρόνος από τον ήλιο μετουσιώνονται σε μικρές μαχαιριές για τους κακομαθημένους Αθηναίους. Η ώρα είναι λίγο πριν τις 8. Τα παιδιά από την σχολή, με τις σημαίες στεραιωμένες στους ώμους, ανεβαίνουν την Αμαλίας. Όσοι δεν ξέρουν τα λόγια, σφυρίζουν τον σκοπό. Ένας σύντομος χαιρετισμός και φεύγω, έχω ήδη αργήσει. Δίπλα από το συντριβάνι με περιμένουν.

Processed with VSCO with s3 preset

Συνέχεια

Η αισθητική των βιβλίων

της Late November

Εγώ το παραδέχομαι. Τα κοιτάω τα εξώφυλλα. Τα προσέχω, αγοράζω βιβλία εξαιτίας τους και κάποιες φορές, δεν αγοράζω βιβλία εξαιτίας τους. Πείτε με επιφανειακή, πείτε με χαζή, τα προσέχω.

134851-307811.jpg

Συνέχεια

Μια βιβλιοπώλισσα εξομολογείται

της Late November

Edited with Afterlight (20).jpg

Στη δουλειά μου, τα απογεύματα, παρατηρώ τον κόσμο στο βιβλιοπωλείο που δουλεύω, τους παρατηρώ, συζητάω, δένομαι, ξέροντας πάντα ότι δεν πρόκειται να τους ξαναδώ και ποτέ. Δεν με πειράζει, ευχαριστιέμαι και τους ευχαριστιέμαι κάποιους τόσο πολύ που χαλάλι τους η όλη φασαρία στο κεφάλι μου. Όταν έχεις να κάνεις με κόσμο για καιρό, όταν η επικοινωνία μαζί τους είναι υποχρεωτική, κουράζεσαι, ώρες ώρες σιχαίνομαι τον εαυτό μου έτσι που χω μουδιάσει το μέσα μου για να μπορώ να συνεχίσω να δουλεύω χωρίς να με επηρεάζουν. Τα περνάω λοιπόν όλα επιφανειακά, δεν με ακουμπάνε, ούτε κουράγια έχω πλέον, ούτε αντοχές, είμαι και ντροπαλή πολύ.

Αλλά πάντα υπάρχουν κάποιοι που τους θυμάμαι, δεν ξέρω για πόσο, γιατί πάντα ξεχνάω στο τέλος, και πήρα την απόφαση να γράψω δυο γραμμές για να μείνουν ζωντανοί, εδώ στο χαρτί τουλάχιστον.

Συνέχεια

Οι άνθρωποι αναζητούν την αγάπη παντού

της Κωνσταντίνας Κορδώνη

Αν θέλαμε να κατηγορήσουμε την σύγχρονη κοινωνία για ένα πράγμα θα ήταν ίσως για την παθογένεια της και την έλλειψη της από αυθεντικά και ουσιαστικά συναισθήματα. Τουλάχιστον έτσι μας είπαν οι γονείς μας και το σχολείο μας. Μας ενημέρωσαν για έναν κόσμο που δεν επικοινωνεί πια ουσιαστικά αλλά κρύβεται πίσω από κάθε λογής ηλεκτρονικό κουτί.

kdreo.jpg

Συνέχεια

Αναγνωστικό μπλοκάρισμα, πως να το αντιμετωπίσεις

Συμβαίνει στις καλύτερες οικογένειες, στα καλύτερα παιδιά και στους πιο θερμούς βιβλιοσκώληκες. Είναι με δυο λόγια φυσιολογικό. Το αναγνωστικό μπλοκάρισμα ή αναγνωστικό κενό, όπως μπορεί να το έχετε συναντήσει, βρίσκεται ανάμεσα μας, πάνω από την βιβλιοστοίβα στο κομοδίνο μας. Τα τελευταία χρόνια συμβαίνει και σε μένα συχνά. Μπορεί να περάσουν εβδομάδες χωρίς να γυρίσω σελίδα ή ακόμα χειρότερα να αφήσω κάποιο βιβλίο που μου αρέσει στη μέση απλά και μόνο γιατί η αναγνωστική μου όρεξη αυτοκτόνησε χωρίς αποχαιρετιστήριο γράμμα. Παρακάτω θα σας αναφέρω μερικές συμβουλές για το πως μπορείτε να αντιμετωπίσετε αυτή την κατάσταση. Δεν πρόκειται για κανένα απόκρυφο μυστικό ούτε για την συνταγή της επιτυχίας, είναι απλά βήματα που μπορούν να βοηθήσουν λίγο εως πολύ τον οποιοδήποτε να βγει από την μαύρη τρύπα της αδιαβασιάς.

32430444_572598516458487_267501455231942656_n

Συνέχεια