Τέλος εποχής

Δεν θυμάμαι πότε ξεκίνησε αυτός ο μήνας. Θα πρέπει να ήταν δύο χρόνια πριν. Το Πάσχα που Εκείνος αρρώστησε και εμείς ήμασταν στο νησί με καιρό. Κανείς δεν το περίμενε, γιατί η αρρώστια έρχεται πάντα ακάλεστη, πάντα ανεπιθύμητη. Είναι ο κακός γείτονας που δεν θέλεις να πατάει στα χωράφια σου και που όμως μπαίνει συχνά πυκνά όταν δεν τον βλέπει κανείς κάνοντας πλιάτσικο στο μποστάνι σου. Η αρρώστια με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πάντα νικάει. Η μοναδική σου βοήθεια είναι να πιστέψεις εξαρχής πως είσαι ο νικητής. Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς ξεκίνησε αυτός ο μήνας, σήμερα όμως για μένα τελείωσε.

Συνέχεια

Είμαστε χώρες που αλλάζουν σύνορα χωρίς πολέμους

Μου φαίνεται απίστευτο ότι σε μερικές εβδομάδες θα μας αποχαιρετήσει το ’18. Καλά καλά δεν το συνήθισα, δεν το χόρτασα, και σε λίγο φεύγει. Φεύγει όμως γεμάτο, όπως και αυτός εδώ ο μήνας. Ο Οκτώβρης κύλησε στην ρουτίνα που είχε καθιερώσει ο Σεπτέμβρης και η αλλαγή της ώρας, η τελευταία κατά πολλούς, ήρθε να με αποσυντονίσει ακόμα μια φορά. Η νύχτα πέφτει στην καρδιά του απογεύματος, αλλά αυτό που με συγκινεί περισσότερο είναι το φως, η κόκκινη ανατολή, που βλέπω όταν ξυπνάω. Πέφτει πάνω στους ηλιακούς και τα μαδημένα μπαλκόνια χρωματίζοντας τα. Δεν είναι πια οι τοίχοι που μπάζουν υγρασία με τα σάπια κουφώματα, είναι όμορφα ερείπια, σαν τις ζωές μας.

the-month-october.jpg

Συνέχεια

Γιατί ειμ’ αέρας που περνά

Ο Σεπτέμβρης είναι ένας ιδιαίτερος μήνας. Η αρχή του σηματoδοτεί την ανάγκη της προσαρμογής, του νέου ξεκινήματος και της υποχρεωτικής εκκαθάρισης. Για μένα είναι πιο σημαντικός και από την νέα χρονιά, κι ας μας πιάνει όλους απροετοίμαστους. Έτσι έπιασε και εμένα, λιγάκι αποπροσανατολισμένη και άρρωστη, και με αφήνει ένα χρόνο μεγαλύτερη και αρκετά πιο έτοιμη να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα.

Edited with Afterlight (21).jpg

Συνέχεια

Κάτω από τα δύο φεγγάρια του Αυγούστου

Αυτός ο Αύγουστος, αυτός ο κούφιος κατά τα άλλα μήνας, άξιζε μόνο και μόνο για μια είδηση. Κυκλοφόρησε το έκτο και τελευταίο μέρος του Αγώνα του συγγραφέα ροκ σταρ της καρδιάς μου Karl Ove Knausgård. Από το 2011 που το βιβλίο εκδόθηκε στην Νορβηγία έχουν αλλάξει πολλά στη ζωή του. Λέτε να έχουμε και έβδομο μέρος; Για αρχή, ας κάνουμε ενός λεπτού σιγή για τις 1168 σελίδες του μη μεταφρασμένου τόμου. Θα κλάψουνε μανούλες!

month-of-august

Συνέχεια

Την νύχτα που χάθηκαν τα ‘στέρια

Ψέματα μας λένε, να δείτε που αυτός ο Ιούλης κράτησε χρόνια ολόκληρα. Και δεν φοβάμαι τίποτα άλλο, μην πάρει παράταση στο ’90 και κρατήσει κι άλλο. Ποτέ δεν ξέρεις. Ο Ιούλης είναι άτιμος μήνας. Μην λέω μεγάλα λόγια όμως, το ίδιο μπαγάσας είναι και ο Αύγουστος.

the-month-july.jpg

Συνέχεια

Γινομένο βερίκοκο έτοιμο να πέσει

Μια ανάσα ο Ιούνης μα προλαβαίνουμε. Ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού πέρασε γρήγορα και άφησε πίσω του ακτοπλοικά εισιτήρια, τσαλακωμένα βιβλία και αναμνήσεις που δεν θα ξεχαστούν εύκολα. Όλα μοιάζουν να έχουν μπει σε μια σειρά εν αναμονή των ηλιόλουστων εβδομάδων του υπόλοιπου καλοκαιριού. Ακόμα και εκείνες οι μουντές βροχερές μέρες που ήταν αιτία ακύρωσης σχεδίων, τελικά βγήκαν σε καλό. Ζήσαμε φθινοπωρινές στιγμές με καλοκαιρινή διάθεση.

Συνέχεια

Έχω κάτι να πω, αλλά δεν ξέρω τι

Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει και κανένας θαρραλέος αναγνώστης δεν λέει να στείλει κείμενο με τα δικά του αγαπημένα. Να διαβάσουμε, βρε αδερφέ, και για τίποτα άλλο εκτός από βιβλία, ταινίες και σειρές, αν και όποτε προκύψει καμιά από αυτές. Παράπονο όμως δεν πρέπει να έχω, γιατί αυτός ο μήνας ήταν ασφυκτικά γεμάτος κι ας επιλέγω να μεταφέρω στην σύνοψή του μεμονωμένες εικόνες και γεγονότα. Φορτωμένος λοιπόν, κι ας μην μάθετε ποτέ ακριβώς από τι, πέρασε και ο Μάης, το τελευταίο ημερολογιακά ανοιξιάτικο σκαλοπάτι του 2018.

tumblr_ocmnuytuHp1rp66ruo1_500

Συνέχεια

Ένα κερί με δυο φιτίλια

Ένας μήνας ακόμη, ένας τόσος δα Μάης μας χωρίζει από το καλοκαίρι. Θα ανοίξουν τα θερινά τα σινεμά και εμείς στο διάλλειμα αντί να συζητάμε για την ταινία θα κοιτάμε τα αστέρια, θα μετρήσουμε κιόλας μερικά και, αν είμαστε τυχεροί, θα δούμε κανένα να πέφτει. Μετά στον πεζόδρομο, εκεί που έχω σεργιανίσει τα πιο δροσερά μου χρόνια, θα κλέβω γουλιές από την μπίρα σου και θα μεθάω με το άρωμά σου μέχρι να φτάσουμε σπίτι. Ο Απρίλης πέρασε, ο Μάης έρχεται και ο Ιούνης φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός. Κάνε να μην αργήσει άλλο.

the-month-april

Συνέχεια

Αγαπημένοι bookstagrammers

Πολύ πριν κλείσω τον λογαριασμό μου στο goodreads, είχα αντιληφθεί πως το συγκεκριμένο δίκτυο ελάχιστα με βοηθούσε στο να γνωρίσω νέους ή παλαιότερους τίτλους. Δεν θέλω να το αδικήσω, είναι ένα τίμιο πρόγραμμα ταξινόμησης και απαρίθμησης του τι έχεις διαβάσει και του τι θέλεις να διαβάσεις,αλλά μέχρι εκεί. Αντίστοιχα, ελάχιστα πράγματα μου έχουν προσφέρει και τα μεγάλα βιβλιοφιλικά sites. Μπορεί να προσφέρουν μια καλή εικόνα για τις τρέχουσες εκδόσεις, αλλά τα περισσότερα δεν ασχολούνται με εξαντλημένους τίτλους ή πιο ιδιαίτερες λογοτεχνικές κατευθύνσεις. Σε όλα αυτά, διαψεύδοντας ακόμα και τις δικές μου αρχικές προσδοκίες, με βοήθησε πολύ το instagram και τα λεγόμενα bookstagrams accounts. Δηλαδή κανάλια με βιβλιοφιλικό περιεχόμενο, πολλούς σελιδοδείκτες και μερικά γατιά σκόρπια στο ένα και στο άλλο ράφι. Στη σημερινή ανάρτηση, λοιπόν, θα σας παρουσιάσω τους αγαπημένους μου «ξένους» λογαριασμούς. Το greek edition θα έρθει σε δεύτερο μέρος.

Συνέχεια

Ανάμεικτα ποτά στην αιωνιότητα

Πώς πέρασε τόσο γρήγορα και αυτός ο μήνας, αυτή η εποχή, αυτός ο χρόνος! Κάποτε ένας καθηγητής φυσικής αγωγής, μιλώντας μας για το περπάτημα, είχε πει στην τάξη ότι όταν αναπνέεις σωστά η απόσταση που διανύεις σου φαίνεται μικρότερη. Τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά, ο καθηγητής είχε απόλυτο δίκιο και ας μου πήρε δέκα χρόνια να το καταλάβω. Με τις σωστές ανάσες όλα είναι πιο εύκολα.

the-month-february

Έτσι, εύκολα, πέρασε και ο Φλεβάρης. Σχεδόν αβίαστα κύλησε ανάμεσα σε διάβασμα για την εξεταστική, αναζωογονητικές εκδρομές και οικογενειακά τραπέζια, τα οποία έχω αρχίσει να εκτιμώ όλο και περισσότερο τώρα τελευταία. Δεν ξέρω αν ισχύει η λογική ότι όσο περισσότερο μεγαλώνεις μοιάζεις στους γονείς σου, δεν νομίζω ότι μπορεί να ισχύσει ποτέ κάτι τέτοιο στην δική μου περίπτωση εξάλλου, πάντα όμως αρχίζω και εκτιμώ κάποια πράγματα που φαίνονται αβέβαια στο μέλλον. Και ναι, τα οικογενειακά τραπέζια με όλα τα αγαπημένα και γραφικά πρόσωπα μαζεμένα, είναι αβέβαια από μια ηλικία και μετά.

Στα του διαβάζειν, βλέπειν και ακούειν τώρα, τα πράγματα δεν άλλαξαν και ιδιαίτερα. Διάβασα ελάχιστα λόγω εξεταστικής και ό,τι διάβασα ήταν σε μορφή διηγημάτων για να μπορώ να το αφήνω και να το πιάνω πιο εύκολα. Συνεχίζω την Ζωή Οδηγίες χρήσεως, την οποία ακόμα βασανίζω, και πριν από λίγες μέρες τελείωσα την Ερωμένη του γάλλου υποπλοίαρχου του Τζων Φώουλς. Στο θέμα της ανάγνωσης θα πρέπει να εντάξω και ένα μάλλον ασήμαντο θέμα, την διαγραφή του λογαριασμού μου στο Goodreads. Δεν αποκλείω την πιθανότητα να επιστρέψω στο συγκεκριμένο δίκτυο κάποια στιγμή, ειδικότερα όταν ο ψυχαναγκασμός του συμμαζέματος βρίσκεται σε ύφεση, αλλά για την ώρα σιχάθηκα την όλη φάση του. Δεν μπορώ να βλέπω άτομα μικρότερα από την δική μου ηλικία να διαφημίζουν τα δυστοπικά τους τέκνα, τα οποία ούτε για την ξυλόσομπα δεν κάνουν -πιστέψτε με, και εγώ να σκρολάρω ανενόχλητη. Είτε που θα γινόμουν κακιά είτε που θα αποχωρούσα, επέλεξα λοιπόν το δεύτερο.

Αυτόν τον μήνα, τυπικά δηλαδή τον προηγούμενο, τίμησα τον Emir Kusturica. Χρόνια πριν είχα δει τον Καιρό των Τσιγγάνων και επέστρεψα βλέποντας αρκετές από τις υπόλοιπες ταινίες και συμμετοχές του σε ομαδικά projects. Με δυσκολία θα διαλέξω το Underground και το When Father Was Away on Business ως αγαπημένες μου, αλλά και οι υπόλοιπες δημιουργίες του μου άρεσαν αρκετά. Η αισθητική, η μουσική, οι χαρακτήρες και όλα τα ηθοπολιτιστικά στοιχεία στις ταινίες, όλα δένουν με απόλυτη αρμονία προκαλώντας ένα τεράστιο μπούγιο. Ξέρω πως δεν γίνομαι κατανοητή αυτή την στιγμή, δείτε όμως ταινίες του και θα με θυμηθείτε. Ο Emir ήταν ο βασιλιάς των Βαλκανίων και της καρδιάς μου τουλάχιστον για τον μήνα που πέρασε.

Παράλληλα με όλα αυτά τα ωραία που είδα και δεν διάβασα, ξεχώρισα και ένα κανάλι στο Youtube. Να υπενθυμίσω πως δεν παρακολουθώ σχεδόν κανέναν από όλους αυτούς τους καναλάρχες της κακιάς ώρας, αλλά η δουλειά και τα βίντεο του Astronio απέχουν παρασάγγας από όσα έχουμε συνηθίσει. Σκοπός του καναλιού είναι σας ταξιδέψει στο διάστημα όπως γράφει και ο δημιουργός του και πράγματι αυτό κάνει. Απλά, λιτά και απέριττα ο Astronio μιλάει για όλα τα διαστημικά και μας τα κάνει πιο γήινα.

Εύχομαι και ο Μάρτιος να περάσει αντίστοιχα αναίμακτα, ήσυχα, χωρίς πολλά πολλά με Κέρουακ, Περέκ, βαλκανικό σινεμά και καινούργια ενδιαφέροντα. Άντε και καλή μας άνοιξη!