Η έκτρωση του Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν

Η χρονιά δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει πιο δυναμικά αναγνωστικά. Η Έκτρωση ήταν από εκείνα τα βιβλία που καιρό τώρα μου προξένευαν φίλοι και εγώ, αντί να ακολουθήσω τις συμβουλές του, τους παράκουα. Το σημαντικότερο όμως δεν είναι τόσο ότι διάβασα ένα απολαυστικό μυθιστόρημα, αλλά ότι ανακάλυψα έναν εξαιρετικό συγγραφέα σε μια άρτια και πολύ προσεγμένη έκδοση. Το καλό πράγμα αργεί να γίνει, αλλά όταν γίνεται την κατάλληλη στιγμή είναι καλύτερο.

Συνέχεια

Advertisements

Ποια βιβλία ξεχώρισα το 2018

Αν και λατρεύω τις λίστες, όπως κάθε σωστό ψυχαναγκαστικό άτομο, η στιγμή που πρέπει να επιλέξω τα αγαπημένα βιβλία της χρονιάς είναι πάντα η πιο άβολη για μένα. Ειδικά πέρυσι που τα αναγνώσματα είναι αισθητά πιο περιορισμένα, η διαδικασία της επιλογής είναι ακόμα πιο επώδυνη. Για αυτό, και γιατί δεν θέλω να αδικήσω κάποιο βιβλίο, δεν θα κάνω την τυπική λίστα των καλύτερων αναγνωσμάτων, αλλά των πιο ξεχωριστών. Η σειρά είναι απολύτως τυπική για την παρουσίαση και μόνο. Κάθε ένα από τα παρακάτω βιβλία έχει μια μοναδική θέση στα αγαπημένα μου και στο ράφι του 2018.

34355781_668362010182562_6453705094050349056_n

Συνέχεια

Η ερωμένη του γάλλου υποπλοίαρχου του John Fowles

Αν ρωτάτε την ταπεινή μου άποψη, δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από έναν απλοϊκό τίτλο σ’ ένα μεγαλειώδες βιβλίο. Αισθάνομαι ότι με παραπλανά με κάποιο τρόπο. H αλήθεια είναι ότι, αν δεν είχα διαβάσει ήδη τον Μάγο και τον Συλλέκτη, θα δυσκολευόμουν ιδιαίτερα να πιάσω στα χέρια μου ένα βιβλίο με τίτλο «Η ερωμένη του γάλλου υποπλοίαρχου«. Θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν τίτλος ενός viper ρομάντζου ή ενός ερωτογραφήματος. Δεν είναι όμως. Είναι ο τίτλος του τρίτου κατά σειρά μυθιστορήματος του John Fowles και ένα -χωρίς ίσως- από τα σπουδαιότερα έργα μεταμοντέρνας λογοτεχνίας του περασμένου αιώνα.

Συνέχεια

Αν με ξαναδείτε γράφτε μου του Ντανιέλ Τσαβαρία

Είμαι η μόνη που όταν ενθουσιάζεται με έναν συγγραφέα, θέλει να διαβάσει όλη την εργογραφία του; Ελπίζω πως όχι, γιατί ειδικά στην περίπτωση του Ντανιέλ Τσαβαρία δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί κάτι διαφορετικό. Μετά το Έκτο Νησί, λοιπόν, ήρθε η ώρα για το ολιγοσέλιδο Αν με ξαναδείτε γράφτε μου, μια crime νουβέλα που διαδραματίζεται στην Αβάνα και έχει έντονο άρωμα από τους Τροπικούς.

Συνέχεια

Το νησί της εφηβείας του Karl Ove Knausgård

Μου πήρε τουλάχιστον δύο τόμους για να καταλάβω το κύριο συναίσθημα που μου προκαλεί αυτή η αυτοβιογραφία. Και πάλι όμως, είναι δύσκολο να το εκφράσω σε μερικές δεκάδες λέξεις, πόσο μάλλον σε μία. Κάθε πρόταση, κάθε παράγραφος, κάθε σελίδα γραμμένη από τον Knausgård σε φέρνει αντιμέτωπο με τον εαυτό σου σε όλες τις χρονικές εκφάνσεις του. Σε αυτόν τον τόμο, τον τρίτο κατά σειρά, ο συγγραφέας επιστρέφει πάλι πίσω στην παιδική του ηλικία. Το Νησί της Εφηβείας ξεκινά με τον Karl Ove φασκιωμένο σε ένα καροτσάκι και ουσιαστικά ακολουθεί τα βήματά του μέχρι την μεταιχμιακή ηλικία της εφηβείας. Ένα γνήσια άβολο ταξίδι αποδοσμένο με την νατουραλιστική ειλικρίνεια του Νορβηγού Προυστ.

Edited with Afterlight (22).jpg

Συνέχεια

Οι αόρατες πόλεις του Ίταλο Καλβίνο

«Ταξιδεύεις για να ξαναζήσεις το παρελθόν σου;» ήταν στο σημείο εκείνο η ερώτηση του Χαν, ερώτηση που θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: «Ταξιδεύεις για να ξαναβρείς το μέλλον σου;»
Και η απάντηση του Μάρκο: «Το αλλού είναι ένας αντίστροφος καθρέυτης. Ο ταξιδιώτης αναγνωρίζει το λίγο που είναι δικό του, ανακαλύπτοντας το πολύ που ποτέ δεν έχει και που ποτέ δεν θα έχει».

aoratespoleis.jpg

Συνέχεια

Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας του Gabriel Garcia Marquez

Το ρομαντικό στοιχείο, και πιο συγκεκριμένα ο έρωτας, είναι ένα από τα κατεξοχήν χαρακτηριστικά στον λογοτεχνικό κόσμο. Όλα τα βιβλία, κλασικά και μη, έχουν σημαδευτεί από κάποια ερωτική σχέση στις σελίδες τους. Κάποιες παραμένουν σε πρωτόλειο στάδιο, κάποιες εξελίσσονται και κάποιες άλλες παγιώνονται μέσα στο χρόνο τρεφόμενες από τις αθάνατες αξίες της καρδιάς, την μνήμη και την ελπίδα. Ένας τέτοιος έρωτας πότισε και τις σελίδες του Έρωτα στα χρόνια της χολέρας και τον έκανε, κυριολεκτικά, αθάνατο. Είναι μονόδρομος πια, μετά τις Θλιμμένες Πουτάνες θα πιάσω ένα ένα τα βιβλία του Gabriel Garcia Marquez για να δω ποιο θα με κερδίσει περισσότερο. Μέχρι στιγμής, το συγκεκριμένο έχει τα πρωτεία.

2018-10-22 04.17.19 1.jpg

Συνέχεια