13 Reasons Why (μέρος 1ο)

γράφει η Αγγελική Δρακάκη

Τον τελευταίο καιρό όλοι μιλάνε, όλοι ψιθυρίζουν, όλοι σχολιάζουν αυτή την σειρά που με τον θέμα της έχει προκαλέσει πολλές και διαφορετικές αντιδράσεις. Δεν είναι άλλη από την σειρά 13 reason why (13 γιατί). Αυτό που ίσως κάποιοι να μην γνωρίζουν είναι ότι η σειρά είναι η τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου με τον ομώνυμο τίτλο που έχει γράψει ο συγγραφέας Αsher Jay. Όμως ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

TRW-collection-2

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Η Ιστορία έχει ως εξής: Ένας μαθητής λυκείου, ο Κλέυ παραλαμβάνει στο σπίτι του ένα κουτί με κασέτες αγνώστου αποστολέα. Αποφασίζει να τις ακούσει και έκπληκτος ακούει την φωνή μιας συμμαθήτριας του, της Χάνα Μπέικερ.Η Χάνα Μπέικερ είναι η κοπέλα που ο Κλέυ αγαπούσε και πριν δύο εβδομάδες αυτοκτόνησε. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της στις κασέτες ηχογράφησε 13 λόγους που την οδήγησαν στην απόφαση της και ο Κλέυ για να παραλάβει το κουτί είναι μέσα σε αυτούς. Υπάρχουν μονάχα δυο κανόνες: 1) Θα τις ακούσετε. 2) Θα τις δώσετε στον επόμενο.

Το βιβλίο το διάβασα αρκετά χρόνια πριν και το λάτρεψα. Μιλάει για ένα θέμα πολύ ευαίσθητο. Ένα θέμα που συμβαίνει παντού και δυστυχώς θα εξακολουθεί να συμβαίνει για πολλά χρόνια ακόμα. Δεν είναι άλλο από το εκφοβισμό(bulling) και ποιό συγκεκριμένα στο σχολικό περιβάλλον.

Διαβάζοντας το βιβλίο ταυτίστηκα με το δράμα της Χάνα. Και αν κάποιος έχει νιώσει θύμα σχολικού εκφοβισμού τότε θα ταυτιστεί σίγουρα μαζί τη.Το σχολείο όντως μπορεί για μερικά παιδιά να γίνει πραγματικός εφιάλτης και αυτό μας το δίνει να το καταλάβουμε πολύ καλά ο συγγραφέας μέσα από αυτό το βιβλίο.
Μαζί με τις κασέτες η Χάνα φρόντισε να υπάρχει και ένας χάρτης με σημειωμένα κάποια σημεία μέσα στην πόλη, τα οποία ακολουθεί ο Κλέυ ακούγοντας ταυτόχρονα τις κασέτες. Έτσι ο αναγνώστης μαζί με τον Κλέυ μπορεί να φανταστεί και να νιώσει όλο αυτό που περνούσε η Χάνα. Καθώς ο Κλέυ ακούει όσα του λέει η Χάνα και πηγαίνει από μέρος σε μέρος, ένιωθα και εγώ η ίδια ότι ήμουν πάνω σε ένα ποδήλατο με τα ακουστικά στα αυτιά και άκουγα την φωνή της πρωταγωνίστριας να μου εξιστορεί όλα όσα της έχουν συμβεί.

Η Χάνα είναι ένας χαρακτήρας που πάντα έψαχνε την αποδοχή, όπως τα περισσότερα άτομα της ηλικίας της. Μέσα από τα λεγόμενα της καταλαβαίνουμε ότι και στο προηγούμενο σχολείο είχε προβλήματα εκφοβισμού. Πίστευε πώς με το να αλλάξει σχολείο όλα αυτά θα σταματούσαν να υπήρχαν και θα μπορούσε να κάνει μια καινούργια αρχή, με καινούργια άτομα. Όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, τα κουτσομπολιά και οι φήμες ξεκινάνε και η Χάνα όλο και περισσότερο βυθίζεται στην απογοήτευση, μέχρι που κάποια στιγμή νιώθει αδύναμη να συνεχίσει να προσπαθεί και δίνει τέλος στην ζωή της. Τα σημάδια υπήρχαν παντού τριγύρω της αλλά κανείς δεν το έψαξε περισσότερο, κανείς δεν την βοήθησε περισσότερο όταν ούρλιαζε για βοήθεια.

Ο Κλέυ είναι ένας ήσυχος χαρακτήρας που αγαπούσε την Χάνα χωρίς όμως να μπορέσει να της το εξομολογηθεί ποτέ. Ακούγοντας τις κασέτες αναθεωρεί κάποια πράγματα σχετικά με την εκείνη αλλά και με τα άτομα που εμπλέκονται στα περιστατικά.Βλέπουμε τις σκέψεις του και τα συναισθήματα του, πόσο απογοήτευση και μίσος αισθάνεται. Σχεδόν καθόλη την διάρκεια του βιβλίου αναρωτιέται για ποιό λόγο να βρίσκεται στις κασέτες και τι είναι αυτό που έκανε ώστε μαζί με τους άλλους να την οδηγήσει σε αυτή την απόφαση. Και η δικιά του σειρά έρχεται, ακούει την κασέτα του. Δεν μπορεί να νιώσει ανακούφιση, σκέπτεται όλα αυτά που θα μπορούσε να κάνει και δεν έκανε, όλα αυτά που θα μπορούσε να πει, αλλά δεν είπε. Όμως, δεν μπορεί να γυρίσει πίσω τον χρόνο και να τα αλλάξει, γιατί πλέον είναι αργά και η Χάνα νεκρή.

Είναι ένα βιβλίο που κατά την γνώμη μου πρέπει να διαβαστεί τόσο από μαθητές-έφηβους όσο και από γονείς και καθηγητές. Το θέμα που διαπραγματεύεται μας αφορά όλους. Γιατί κάποιοι είναι ακριβώς οπως η Χάνα Μπέικερ.

NetflixTiein.jpg

Η ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο Συγγραφέας Asher Jay είχε πει πως μετά από την κυκλοφορία του βιβλίου, του έστελναν συνέχεια μηνύματα για το ότι ήθελαν ένα ευτυχισμένο τέλος σχετικά με την Χάνα, στο οποίο εκείνη θα ζει. Ήταν τόσα πολλά τα μηνύματα που λάμβανε ο συγγραφέας γι αυτό το θέμα, που αποφάσισε να ξαναγράψει την ιστορία και να δώσει στους αναγνώστες του αυτό που ζητούσαν. Έτσι όταν ήταν η επέτειος δέκα χρόνων από την κυκλοφορία του, κυκλοφόρησε ένα δεύτερο βιβλίο που σε αυτό (λενε όσοι το έχουν διαβάσει) ότι η Χάνα κάνει απόπειρα αυτοκτονίας αλλά επιζεί. Προσωπικά δεν το έχω διαβάσει οπότε δεν μπορώ να μιλήσω περεταίρω. Δεν έχει εκδοθεί ακόμα στα ελληνικά.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και στα καταστήματα Puplic μπορείτε να βρείτε την αγγλική έκδοση καθώς και την επετειακή έκδοση.

*Ακολουθεί σύντομα το δεύτερο μέρος με την ανάλυση της τηλεοπτικής μεταφοράς.

Divided We Fall

Ήρθε η ώρα για τα αγαπημένα του μήνα και ενώ περίμενα ότι θα είχα τόσα πολλά να γράψω, τελικά τα είπα όλα την στιγμή που πατούσα το power για να ανοίξει ο υπολογιστής. Δεν ήταν ότι ήταν άδειος ο Ιούλης, κάθε άλλο, δεν ήταν ότι έλειπαν τα πικάντικα και τα ξινά, από αυτά άλλο τίποτα. Απλά, αθέμιτα σχεδόν, οι τελευταίες μέρες σέρνουν το βάρος της σύγκρισης. Πέρυσι τέτοια μέρα, του χρόνου τέτοια ώρα, και αν δεν είχα πει αυτό και είχα πει το άλλο; Και ακριβώς αυτό το αν και το ίσως που εγκλωβίζονται μέσα σου είναι το κουνούπι παντός καιρού που απειλεί να σου μεταδώσει τις πιο ύπουλες ασθένειες, την αμφιβολία και την ανασφάλεια. Αντικουνουπικά, λοιπόν, ταμπλέτες, φιδάκια και σπιτικές λοσιόν ξιδιού μπας και απαλλαχτούμε από τα ιδιόκτητα φαντάσματα περασμένων καλοκαιριών και αφηρημένων φθινοπώρων.

Αν ο Ιούλιος ήταν ράφι στην βιβλιοθήκη μου, πολύ φοβάμαι πως θα ήταν αραχνιασμένος και σχεδόν άδειος. Μετά τα Γουρούνια με φτερά διάβασα ελάχιστα ελλείψει χρόνου και κουράγιου. Ξεκίνησα και άφησα τον Ταξιδιώτη του Αιώνα, το Φυλαχτό και ένα κάρο άλλα βιβλία που πήγαν άκλαυτα στον πάτο της βαλίτσας. Πάντως, αν και προς το τέλος του μηνός, κατάφερα να προσθέσω μερικά βιβλία στο ράφι: τα Μάτια του Αλνταπουέρτα , τον Εραστή της Ντυράς και τα Κοκάλινα Ρολόγια του Μίτσελ, τα οποία βρίσκονται ακόμα υπό την διαδικασία τοποθέτησης. Ελπίζω σύντομα να βρω χρόνο και διάθεση για να σας μιλήσω για τα συγκεκριμένα. Αν δεν το καταφέρω όμως, κρατήστε το παρακάτω: ο Εραστής είναι ένα από τα ωραιότερα βιβλία που έχω διαβάσει. Το είχα καταλάβει από εκείνο το μάθημα στη σχολή, όταν μετέφρασα ένα χωρίο του δεύτερου κεφαλαίου, ότι εγώ και η Ντυράς ζούμε σε παρόμοιες Μητροπόλεις. Κυρίως λόγο του πρώτου συνθετικού του τελευταίου ουσιαστικού της προηγούμενης πρότασης. Εντάξει, το σταματάω.

Και ενώ οι ερασιτεχνικές προσπάθειες της ουλοπικής γραφής μου φεύγουν άδοξα από την σκηνή, έρχεται ένας μεγάλος τροβαδούρος, να τραγουδήσει και να παίξει με τις λέξεις. Είδα για πρώτη φορά τον Σαββόπουλο ζωντανά την βραδιά που έκλεινα τα δεκαπέντε μου χρόνια. Κοντεύει να περάσει μια δεκαετία και ομολογώ πως προ ημερών στο Ανοιχτό Θέατρο Άνδρου με έπεισε πως δεν έχει περάσει ούτε μέρα από τότε. Εκείνος περπατάει τα απροσδιόριστα 70+ του και εγώ αύριο έχω πρώτη ώρα Αρχαία. Θα κρατήσουν οι χοροί και ίσως, μάλιστα, γυρίσει και η Συννεφούλα. Ο Νιόνιος πάντως δεν θα γεράσει ποτέ.

Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι μες στα θερινά τα σινεμά τραγουδούσε ο αγαπημένος Κηλαηδόνης, ο Μολιέρος της Κυψέλης. Δυστυχώς εδώ το θερινό σινεμά έκλεισε και απόμεινε μονάχα τ’ αγιόκλημα και το γιασεμί. Κανένα παράπονο. Εξάλλου τα Φτηνά Τσιγάρα μόνο με την συγκεκριμένη παρέα μπορείς να τα παρακολουθήσεις. Σύντομα, χρόνου ευρίσκοντος και διάθεσης ανεβασμένης, θα σας παρουσιάσω και ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ που παρακολούθησα. Το θέμα του: οι γάτες!

Πέρασε και τούτος ο μήνας και ένα ακόμα καλάθι σκουπιδιών αδειάζει περιμένοντας το επόμενο. Το επόμενο που θα έχει κάτι απ το προηγούμενο και ίσως τίποτα διαφορετικό από το μεθεπόμενο. Για αυτό, αν κάτι πρέπει να κρατήσω αυτό το μήνα, θα είναι οι αγκαλιές, τα φιλιά και η αγάπη που έλαβα. Πράγματα που εν τέλει δεν είναι και τόσο δεδομένα και η διαχρονικότητα τους δεν οριοθετείται στα στενά συμβατικά όρια του δικού μας χρόνου.

tumblr_lil7oapIkT1qgigp8o1_500.png

Έρχεται Αύγουστος, η Ρέα Φραντζή είναι από καιρό στην Πάτμο κοιτάζοντας την γραμμή που της γνέφει. Εγώ εδώ και ακόμα να καταλάβω που τελειώνει η θάλασσα για να αρχίσει ο ουρανός.

*Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι καρέ από την σπουδαία ταινία A Man Asleep. Δεν θα ξεπεράσω ποτέ αυτό το βιβλίο.

H Μέθοδος 15/33 της Shannon Kirk

γράφει η Αγγελική Δρακάκη

Ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα και με εξέπληξε ευχάριστα είναι το «Η μέθοδος 15/33 της Shannon Kirk. Ένα βιβλίο που ομοιό του δεν υπάρχει.

Η ιστορία έχει ώς εξής: Mια έγκυο έφηβη την έχουν απαγάγει και την έχουν κλείσει μέσα σε ένα δωμάτιο και αυτή αντί να αντιδράσει όπως θα έπρεπε κανονικά μένει ψύχραιμη σα να μη συμβαίνει τίποτα. Ο μόνος της σκοπός είναι να απελευθερωθεί,να σώσει το αγέννητο παιδί της και να πάρει εκδίκηση,έτσι αρχίζει να σκέφτεται το σχέδιο αποδρασής της.

Στο βιβλίο τα κεφάλαια εναλλάσονται πότε στην ηρωίδα και τις σκέψεις της και πότε στον αστυνομικό που κάνει έρευνες για να την βρουν. Έτσι βλέπουμε την ηρωίδα να καταστρώνει το σχέδιο αποδρασής της μέρα με την μέρα και τον αστυνομικό τις προσπάθεις που κάνει για να την εντοπίσουν.

Η ηρωίδα μου κάνει μεγάλη εντύπωση που παραμένει ψύχραιμη καθόλη την διάρκεια του εγκλεισμού της και ακολουθεί τις οδηγίες του απαγωγέα, πράγμα πρωτόγνωρο για τα φυσιολογικά ανθρώπινα δεδομένα. Κακά τα ψέματα, αλλά ποιό θύμα απαγωγής μένει ήρεμο χωρίς να φωνάξει, να ζητήσει βοήθεια; Κανείς. Και όμως εκείνη μένει ήσυχη, σκέφτεται και υπολογίζει τα πάντα, κάθε μικρή λεπτομέρια μέχρι την μέρα που θα βάλει σε εφαρμογή το σχεδιό της αποδρασή της. Εκεί την περιμένει μια έκπληξη, όπως και σε αυτό το σημείο περιμένει μια έκπληξη τον ίδιο τον αναγνώστη.

Προσωπικά το θεωρώ και ένα εγχειρίδιο επιβίωσης σε περίπτωση που πέσεις θύμα απαγωγής.

Ποιός είναι το θύμα και ο θήτης; Αυτό θα το αποφασίσεις εσύ φίλε αναγνώστη μόλις διαβάσεις και την τελευταία σελίδα του βιβλίου.


Η Μέθοδος 15/33 είναι το ντεμπούτο της δικηγόρου Shannon Kirk και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

5 ελληνικά νεο-νουάρ που αξίζει να δείτε

Αναδημοσίευση από το πολύτιμο SpoilerAlert

Το νεο-νουάρ αποτελεί, κατά κάποιο τρόπο, μια ανανεωμένη και εκμοντερνισμένη μεταφορά του κλίματος των κλασικών νουάρ του 1940 και 1950 στο σήμερα. Ταινίες όπως τα The Usual Suspects και Reservoir Dogs από τις ΗΠΑ ή το ιαπωνικό Sonatine αποτελούν σημεία αναφοράς, αλλά το είδος ανθεί και έξω από τα μεγάλα στούντιο του εξωτερικού. Στην Ελλάδα, φαίνεται ότι υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον των σκηνοθετών για αυτό και με τον καιρό έχουν προκύψει ορισμένα διαμαντάκια. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι συχνά το εγχώριο νέο-νουάρ θίγει με ανακουφιστική διακριτικότητα κοινωνικά ζητήματα της σύγχρονης Ελλάδας.

Screen-Shot-2017-07-18-at-10.36.04-copy

Η Εποχή των Δολοφόνων (1993)

Δύο κολλητοί φίλοι, άσσοι στο άθλημα της σκοποβολής, προσεγγίζονται από έναν σκοτεινό τύπο και καταλήγουν να γίνουν επαγγελματίες εκτελεστές. Μια γκανγκστερική ταινία που, παρότι είναι άνευρη σε ορισμένα σημεία, αποζημιώνει τον θεατή με το ταλαντούχο καστ και την καλή χρήση των κλισέ του είδους. Α, και το soundtrack είναι από τον Αγγελάκα και τις Τρύπες, οι οποίοι εμφανίζονται σε ουκ ολίγες σκηνές.

Screen-Shot-2017-07-18-at-10.36.11-copy

Οι Αισθηματίες (2014)

Αρχαιοκαπηλία, bromance, εκδικητικοί νταβατζήδες και ένα ή, μάλλον, δύο τραγικά τέλη. Αυτό είναι με λίγες λέξεις το ζουμί της τελευταίας ταινίας του Νίκου Τριανταφυλλίδη. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα ρομαντικό δραματικό νουάρ, καθώς ο σκηνοθέτης ακολουθεί δύο καταδικασμένους έρωτες στον υπόκοσμο της σύγχρονης Αθήνας. Ωραίο characterization, πολύ καλές ερμηνείες από όλους τους συντελεστές και μια ελαφριά γεύση καλτ.

Screen-Shot-2017-07-18-at-10.36.16-copy

Το Μικρό Ψάρι (2014)

Ο Γιάννης Οικονομίδης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του σημερινού ελληνικού σινεμά και Το Μικρό Ψάρι είναι ένας από τους λόγους. Το βράδυ υπάλληλος σε αρτοποιείο, το πρωί ψυχρός εκτελεστής, ο πρωταγωνιστής είναι ένας μοναχικός άνθρωπος, που παρά την εγκληματική του ζωή διατηρεί έναν προσωπικό κώδικα αρχών. Ο Βαγγέλης Μουρίκης, σε μία από τις καλύτερες στιγμές του, ενώ το επίσης ικανότατο καστ και η λιτή σκηνοθεσία συμπληρώνουν το παζλ.

Screen-Shot-2017-07-18-at-10.36.31-copy

The Republic (2015)

Ένας νεαρός αποφασίζει να εκδικηθεί τη δολοφονία του μικρού του αδελφού και μπλέκεται με το διαφθαρμένο πολιτικοοικονομικό γίγνεσθαι της χώρας. Περισσότερο μια ταινία δράσης, παρά νεο-νουάρ, το The Republic περιέχει εντυπωσιακές σκηνές, ενώ πού και πού θυμίζει λίγο Tarantino. Η πλοκή είναι σαφώς χιλιοειπωμένη, αλλά η μεταφορά της στην ελληνική πραγματικότητα έχει γίνει με πραγματικά αξιόλογο τρόπο.

Screen-Shot-2017-07-18-at-10.36.36-copy

Τετάρτη 04:45 (2015)

Ένας μεσήλικας οικογενειάρχης κινδυνεύει να χάσει το μπαρ που με τόσο κόπο κατάφερε να στήσει, λόγω χρεών σε Ρουμάνο τοκογλύφο. Ο Αλέξης Αλεξίου μας προσφέρει ένα άρτιο φιλμ με υποβόσκοντα, αλλά πανταχού παρόντα κοινωνικό σχολιασμό, βίαιο και ελαφρώς στυλιζαρισμένο. Από τη μεριά του, ο Στέλιος Μάινας μας αποδεικνύει γιατί θεωρείται από τους κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς και ο συνήθως κωμικός Δημήτρης Τζουμάκης στέκεται επάξια δίπλα του.

Το ποίημα της εβδομάδας

Μου λείπει ο Γιώργος από τις Έξι νύχτες στην Ακρόπολη, αλλά αρχίζω να εκτιμώ περισσότερο τον Σεφέρη από τα Ποιήματα.

Φυγή

Δὲν ἦταν ἄλλη ἡ ἀγάπη μας
ἔφευγε ξαναγύριζε καὶ μᾶς ἔφερνε
ἕνα χαμηλωμένο βλέφαρο πολὺ μακρινὸ
ἕνα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στὸ πρωινὸ χορτάρι
ἕνα παράξενο κοχύλι ποὺ δοκίμαζε
νὰ τὸ ἐξηγήσει ἐπίμονα ἡ ψυχή μας.

Ἡ ἀγάπη μας δὲν ἦταν ἄλλη ψηλαφοῦσε
σιγὰ μέσα στὰ πράγματα ποὺ μᾶς τριγύριζαν
νὰ ἐξηγήσει γιατί δὲ θέλουμε νὰ πεθάνουμε
μὲ τόσο πάθος.

Κι ἂν κρατηθήκαμε ἀπὸ λαγόνια κι ἂν ἀγκαλιάσαμε
μ᾿ ὅλη τὴ δύναμή μας ἄλλους αὐχένες
κι ἂν σμίξαμε τὴν ἀνάσα μας μὲ τὴν ἀνάσα
ἐκείνου τοῦ ἀνθρώπου
κι ἂν κλείσαμε τὰ μάτια μας, δὲν ἦταν ἄλλη
μονάχα αὐτὸς ὁ βαθύτερος καημὸς νὰ κρατηθοῦμε
μέσα στὴ φυγή.

1

10 Βιβλία με λιγότερες από 200 σελίδες

Αναδημοσίευση από το πολύτιμο SpoilerAlert!

Είτε γιατί έχουμε ελάχιστο ελεύθερο χρόνο, είτε γιατί δεν μπορούμε να συγκεντρωθούμε εύκολα, πολλές φορές προτιμάμε τα μικρά βιβλία, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν εξίσου δυνατά συναισθήματα με τις μεγάλες ιστορίες. Συγκεντρώσαμε λοιπόν προτάσεις μικρών βιβλίων για όλα τα γούστα. Κάνοντας κλικ πάνω στην κάθε εικόνα ή τον τίτλο, θα μπορέσετε να διαβάσετε πιο εκτενή παρουσίαση κάθε βιβλίου. Καλή ανάγνωση!

imerologio-afanismou-1

Μια δυστοπική νουβέλα, ένα περίεργο, διαφορετικό ανάγνωσμα. Το “Ημερολόγιο Αφανισμού” μας μιλάει για τον τελευταίο επιζώντα μιας πυρηνικής παράνοιας που κατέκαψε τις ΗΠΑ και πιθανότατα όλο τον πλανήτη. Αριθμός Σελίδων: 96

istories-koyner-1

Ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο, οι “Ιστορίες του κ.Κόυνερ” είναι μια συλλογή ιστοριών έκτασης μιας σελίδας με καθημερινά στιγμιότυπα από την ζωή του πρωταγωνιστή, που έχουν σίγουρα πολλά να δώσουν στους αναγνώστες τους. Αριθμός Σελίδων: 111

gwendy

“Η Γκουέντι και το κουτί” είναι μια καλογραμμένη ιστορία μυστηρίου, που δεν αναλώνεται σε περιττές περιγραφές και άσκοπη χρήση επιθέτων και παρομοιώσεων και θα σας κρατήσει σε αγωνία μέχρι την τελευταία σελίδα. Αριθμός Σελίδων: 152

Εvnooumenoi-1

Στους “Ευνοούμενους του Μίδα” βλέπουμε 6 πανέξυπνα, υπέροχα μικρά διηγήματα με επαναστατική διάθεση, γραμμένα από τον εξαιρετικό Τζακ Λόντον. Παραμένει επίκαιρο παρά τα χρόνια που πέρασαν από την εποχή που εκδόθηκε. Αριθμός Σελίδων:157

gkiak-1

Το “Γκιακ” είναι μια συλλογή δυνατών διηγημάτων από τον Δημοσθένη Παπαμάρκου, που θα μείνουν μαζί σας για πολύ καιρό αφού τις διαβάσετε. Ιστορίες αδερφικής αγάπης, ερωτικές περιπέτειες, οικογενειακές τραγωδίες, όλα επηρεασμένα από τη φρίκη που έζησαν αυτοί οι άνθρωποι όταν αναγκάστηκαν να πολεμήσουν, αλλά κυρίως από την πίεση που δέχονταν από το στενόμυαλο τρόπο σκέψης της εποχής. Αριθμός Σελίδων: 128

33strofes-e1499432005669

Ο εγγονός του Ernesto Che Guevara στις “33 στροφές” καταγγέλλει την κατάσταση στην Κούβα, αποφασίζει να γίνει και ο ίδιος επαναστάτης, απορρίπτει την στρατιωτική θέση που του προτείνουν και στα 22 του χρόνια αυτοεξορίζεται στο Μεξικό. Αριθμός Σελίδων: 104

treloi-vivliofagoi-1

Το “Είναι τρελοί αυτοί οι βιβλιοφάγοι” είναι ένα μικρό και χιουμοριστικό βιβλιαράκι, μια συλλογή με ατάκες πελατών βιβλιοπωλείων, με το οποίο θα περάσετε ένα ευχάριστο απόγευμα. Αριθμός Σελίδων: 120

gia-ti-pragma-milame-e1499432028717

Το “Για τι πράγμα μιλάμε όταν μιλάμε για αγάπη” δεν θα σου πει τίποτα που δεν ξέρεις, οι ιστορίες δεν βγάζουν πουθενά, δεν έχουν αρχή ούτε τέλος, κι όμως θα το αγαπήσεις. Ο Carver δεν γράφει,φωτογραφίζει! Αριθμός Σελίδων: 175

idiwtiki-zwi-dentrwn-e1499432068556

Η νουβέλα του Alejandro Zambra με τίτλο “Η ιδιωτική ζωή των δέντρων“ είναι ένα πάρα πολύ γλυκό βιβλίο, που διαβάζεται σε μία μέρα, αλλά υπόσχεται να συντροφεύσει τον αναγνώστη για πολύ καιρό αργότερα. Αριθμός Σελίδων: 94

ta-tria-epipeda-tis-zwis-1

“Τα τρία επίπεδα της ζωής” είναι ένα μικρό, μεγάλο βιβλίο, που κουβαλά μέσα του ένα απύθμενο βάθος, γραμμένο από τον Τζουλιαν Μπαρνς. Ανήκει στο είδος των απομνημονευμάτων, αν και από τις πρώτες σελίδες δεν γίνεται αντιληπτό. Αριθμός Σελίδων: 168

Το ποίημα της εβδομάδας

Και ενώ ο τίτλος παραπέμπει σε ταινία του Del Toro, το εσωτερικό θυμίζει κάτι από D. H. Lawrence στα καλύτερά του. Γιατί αυτός είναι ο Παπαπέτρου αγαπητοί αναγνώστες. Περνάει άφοβος το νεκροταφείο την νύχτα (όπως θα έλεγε και ο εξαιρετικός Καρούζος) και γουστάρει.

Ένας λόφος ψηλός, ένας λόφος πορφυρός

Δρασκελισμοί ανθρώπων και πατημασιές
αποτυπωμένες ως ύπαρξη ζωής.
Κλειδιά πεταμένα έξω από την πόρτα
κλειδιά σκουριασμένα και κάποια άλλα χρυσά,
όμως κανένα δεν ανοίγει την πόρτα.

Κανένας άνθρωπος, διάφανων μορφών τόπος
σαν κουνημένες φωτογραφίες κίνησης εκτοπλασμάτων
μέσα από τον περιοφθαλμικό φακό μου,
μόνο το παράπηγμα ξεκάθαρα επιβλητικό δεσπόζει.

Κι εκείνο το δάσος στο πλάι του λόφου
από κολοβωμένους κούφιους κορμούς
χάθηκε στο βλέμμα μου.
Από τις κουφάλες αμέτρητες πεταλούδες
έψαχναν την αποδέσμευσή τους.
Πόσο δύσμοιρο το τέλος αυτών των δέντρων;

Παραπάτησα πάνω στα χνάρια.
Άτονος παρέπεσα πάνω στα δικά μου μονοπάτια
για να δω με σώμα κυρτωμένο και στιλπνό
την ομορφιά να θρονιάζεται σε μια πεταλούδα
και να πετάει μακριά από το ωχρό χρώμα του σκουριασμένου λιογέρματος.

Έφτασα. Είμαι ήδη εκεί.
Χτύποι από την πόρτα εντός.
Τα κλειδιά που βρέθηκαν στα πόδια μου,
κλειδιά σκουριασμένα και χρυσά.
Τόσες χαμένες προσπάθειες για να σώσει κάποιος αυτόν τον έναν;
ή τόσες προσπάθειες για να γεννηθεί κλειδωμένος;

Τα κλειδιά, γράμματα άρχισαν να προσομοιάζουν
και προσπάθησα ενστικτωδώς να βρω το δικό μου.
Άνοιξα. Κόλαφοι. Διάφανα πρόσωπα.
Αφηνιασμένα ξεχασμένα χίμηξαν κατά πάνω μου.
Σαρκοφάγα εκτοπλάσματα που πληγές ξανάνοιξαν
για να απορροφηθούν και να αποκτήσουν υπόσταση.
Απόρριψη. Αδιαφορία. Συνέχισα.

Άδειο δωμάτιο καμμένο με νερά ενός κορμού
σαν καμμένες νευρωτικές συσπάσεις ενός κορμιού.
Μια τρύπα μεγάλη φάνταζε κουφάλα διεξόδου.
Βγήκα και πέταξα πίσω από το λόφο.
Εκπληκτικό το πως τα φτερά αυτών των πεταλούδων
θυμίζουν τα πρόσωπα τόσων ανθρώπων.

Κι άλλα παραπήγματα φανερώθηκαν
πάνω σε λόφους, βουνά, δεν έχει σημασία,
κανένα ενδιαφέρον προς όλα αυτά,
μόνο η αίσθηση πως πετάω…

Κωνσταντίνος Παπαπέτρου, 04/07/2016