Interpol – A Fine Mess (EP)

Μετά από πάνω από ένα μήνα αναμονής για το EP των Interpol, σήμερα ήρθε επιτέλους η μέρα που κυκλοφόρησε, σε όλες τις υπηρεσίες μετάδοσης μουσικής σε μορφή streaming.

interpol_3

Tο EP με τίτλο “A Fine Mess”, περιλαμβάνει πέντε καινούρια τραγούδια, τα οποία είχαν ηχογραφηθεί κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του προηγούμενου άλμπουμ τους “Marauder”, στο Cassadaga της Νέας Υόρκης με παραγωγό τον Dave Fridmann. Ηχητικά, συγγενεύει αρκετά με το Marauder, όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο ηχογραφήθηκαν τα τραγούδια και πέρασαν από τη διαδικασία παραγωγής, οπότε βεβαίως παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά μιας μουσικής συνέχειας του άλμπουμ. Παρόλα αυτά, η βασική ιδιοσυγκρασία των τραγουδιών του EP είναι αρκετά διαφορετική.

Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο τραγούδι του EP, το -σχεδόν- ομότιτλο “Fine Mess” αρχίζει με έναν πιο «βρόμικο» ήχο, που ταιριάζει στο θέμα του τραγουδιού και συνοδεύει το υπόλοιπο έργο σε όλη την έκτασή του. Στο κομμάτι ξεχωρίζει το μπάσο και η αυτονομία που χαρίζει στο χτίσιμο της μελωδίας, ενώ η γέφυρα του τραγουδιού προσδίδει ένα πιο ποπ/σχεδόν industrial άρωμα. Μια αρνητική παρατήρηση, παρόλα αυτά, θα ήταν το απότομο τέλος, που περίμενα πως θα ήταν πέρασμα προς το επόμενο τραγούδι, αλλά δυστυχώς μάταια.

Και από το εκρηκτικό “Fine Mess”, στο πιο ήρεμο “No Big Deal”, η ιστορία του οποίου ίσως εξελίσσεται σε μία πόλη σαν το Las Vegas ή το Atlantic City, σε φόντο που φωνάζει “glamorous decadence”. Όσον αφορά τη μουσική, θα το χαρακτήριζα ένα κλασσικό ροκ κομμάτι, χωρίς κάτι ιδιαίτερο να το κάνει να ξεχωρίζει.

Επόμενο το “Real Life, το οποίο αρχίζει με την κύρια μελωδία πρώτα στην κιθάρα και σταδιακά και στα υπόλοιπα όργανα, συμπεριλαμβανόμενης και της φωνής. Και ενώ ο τρόπος με τον οποίο το τραγούδι εξελίσσεται, δίνει την εντύπωση χτισίματος, το ξέσπασμα στο ρεφρέν είναι ελαφρώς πιο αδύνατο από αυτό που θα περίμενε κανείς, με τα ντραμς να σώζουν την κατάσταση και να παρουσιάζουν τον απαραίτητο ενθουσιασμό.

Μετά ακολουθεί το “The Weekend”, ένα αναζωογονητικά καλό τραγούδι, το οποίο θα μπορούσε κανείς να φανταστεί να παίζει σε ένα μεταμεσονύκτιο πάρτι στην παραλία, με μία φωτιά και ανθρώπους γύρω γύρω να χορεύουν κρατώντας Coronas με λάιμ. Το κομμάτι συμπεριλαμβάνεται στις πιο φωτεινές στιγμές του EP.

Τέλος, το “Thrones”, με έναν πιο μελαγχολικό και ελαφρώς χαώδη χαρακτήρα, είναι ένα κομμάτι που στα πρώτα ακούσματα δεν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση αλλά στα επόμενα ο ακροατής μπορεί να συλλάβει την ιδιοσυγκρασία της μελωδίας και να ταυτιστεί με τον αφηγητή και τις ανησυχίες του.

A-Fine-Mess-1553290548-640x640

Όπως είναι φυσικό, για πιο συμπαγή συμπεράσματα θα πρέπει να περάσει λίγος καιρός για την επεξεργασία της ουσίας του στο μυαλό και της ευστοχότερης κατανόησης του περιεχομένου αυτών των τραγουδιών, αλλά αυτές μέχρι τώρα ήταν οι πρώτες μου εντυπώσεις για αυτό το EP.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.