Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου του Gabriel Garcia Marquez

Ίσως το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο που μεγαλώνει δεν είναι η φυσική φθορά του πνεύματος και του σώματος, που όλοι στο κάτω κάτω θα υποστούμε, αλλά η πάντα δύσκολη στην αποδοχή κοινωνική μοναξιά. Η ανάγκη να έχεις κάποιον να μοιραστείς τις μετρημένες πια στιγμές της ζωής σου, ακόμα και αν αυτή η μεταξύ σας σχέση απέχει από τα συνηθισμένα. Αυτό πραγματεύεται σε γενικά πλαίσια το προτελευταίο βιβλίο του Gabriel Garcia Marquez, οι Θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου, ένα βιβλίο ιδιαίτερο τόσο θεματικά όσο και αφηγηματικά, που μιλάει -σχεδόν ψιθυρίζει- στην ψυχή του αναγνώστη.

140417172030-05-gabriel-garcia-marquez-restricted-horizontal-large-gallery

Ο τίτλος είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο. Προκλητικός και ταυτόχρονα αισθαντικός, κλείνει το μάτι στον αναγνώστη προιδεάζοντας τον για ένα μάλλον πιπεράτο ανάγνωσμα, κάτι που δεν ισχύει. Οι Θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου είναι το χρονικό μιας άδειας ως επί το πλείστον ζωής, μιας εκούσιας μοναχικότητας που μετατρέπεται σε ένα απεγνωσμένο πάθος.

«Πάντα πίστευα πως το να πεθάνει κανείς από έρωτα δεν ήταν παρά σχήμα λόγου. Εκείνο το απόγευμα, επιστρέφοντας στο σπίτι χωρίς τον γάτο και χωρίς αυτή, βεβαιώθηκα ότι όχι μόνο ήταν δυνατό να πεθάνει κάποιος από έρωτα, αλλά επιπλέον πως κι εγώ ο ίδιος, γέρος και ολομόναχος, πέθαινα από έρωτα. Κατάλαβα όμως ότι ίσχυε και το αντίθετο: δεν θα άλλαζα με τίποτα στον κόσμο την ηδονή της θλίψης μου. Είχα χάσει περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια προσπαθώντας να μεταφράσω τις ωδές του Τζάκομο Λεοπάρντι και μόνο εκείνο το βράδυ τις ένιωσα σε βάθος:»Αλίμονο σε μένα, αν αυτό είναι έρωτας, πόσο με κατατρύχει.»»

Ένας ηλικιωμένος άνδρας, συνταξιούχος δημοσιογράφος, αποφασίζει να κάνει δώρο στον εαυτό του για τα ενενηκοστά του γενέθλια ένα βράδυ με μια παρθένα. Τηλεφωνεί τότε στην Ρόζα Καμπάρκας, μια γριά ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής και παλιά του γνώριμη, για να κανονίσει την άνομη πράξη. Το κορίτσι βρίσκεται, ναρκώνεται και το βράδυ ο ηλικιωμένος το επισκέπτεται, μονάχα που αντί να το διακορέψει, το ερωτεύεται. Από εκείνη την στιγμή αρχίζει και το μεγάλο ταξίδι του συνταξιούχου στον καθυστερημένο  χρονικά κόσμο του έρωτα, ένα αίσθημα άγνωστο μέχρι τότε για κείνον που θα τον βγάλει μια και καλή από τα παραγνωρισμένα νερά του.

Ο καθ’ όλη την διάρκεια της νουβέλας ανώνυμος πρωταγωνιστής μας μιλάει για την ζωή, τους γονείς του, την επαγγελματική του σταδιοδρομία και τις εκατοντάδες γυναίκες που γνώρισε, από τις οποίες καμία δεν ερωτεύτηκε. Έκανε, μάλιστα, με όλες έρωτα επί πληρωμή, ακόμα και με εκείνες εκτός του επαγγέλματος. Ήταν πάντα μίζερος στην ζωή του, χωρίς ιδιαίτερες φιλοδοξίες και με ελάχιστα ενδιαφέροντα πέρα από την μουσική και την κλασική λογοτεχνία.

«Ποτέ δεν πλάγιασα με γυναίκα χωρίς να την πληρώσω και τις λίγες που δεν ήταν του επαγγέλματος τις έπειθα με τη λογική ή με το ζόρι να δεχτούν τα χρήματα ακόμα κι αν τα πετούσαν έπειτα στα σκουπίδια».

Ο Marquez επιλέγει να μας κοινωνήσει την ιστορία του σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση κάνοντάς την να μοιάζει επικίνδυνα αυτοβιογραφική. Η γραφή είναι απλή με πολλούς διαλόγους και λιγοστές περιγραφές, αλλά η συγγραφική δεξιοτεχνία αξιοθαύμαστη. Καμία σχέση με τον συγγραφέα που γνώρισα στο βαβελικό Εκατό Χρόνια Μοναξιά και με έκανε να πονοκεφαλιάσω, ας με συγχωρέσουν οι φανατικοί αναγνώστες του.

Συνοψίζοντας, οι Θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου μου άρεσαν πάρα πολύ. Ένιωσα οίκτο για τον πρωταγωνιστή και τον οικείο φόβο της παρακμής μέσα σε εκείνους τους τέσσερις τοίχους που την ίδια στιγμή κάποιος ονομάζει σπίτι και κάποιος άλλος φυλακή. Μετανιώνω που τόσο καιρό δεν είχα δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στον Marquez, είμαι χαρούμενη όμως γιατί το έκανα χάρη σε ένα άτομο που με εκτιμώ και θαυμάζω πολύ. Είδα τον Marquez μέσα από τα μάτια αυτού του ανθρώπου και δεν θα μπορούσα παρά να τον αγαπήσω και εγώ.

gabriel-garcia-marquez-min-prospatheis-toso-sklira-ta-kalytera-pragmata-symvainoyn-otan-den-ta-perimeneis

Οι Θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Λιβάνη. Το βιβλίο είναι εξαντλημένο μέχρι στιγμής αλλά μπορείτε σίγουρα να το βρείτε σε δανειστικές βιβλιοθήκες και παλαιοβιβλιοπωλεία.

Advertisements

15 σκέψεις σχετικά με το “Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου του Gabriel Garcia Marquez

  1. Όμορφο βιβλίο όντως, το είχα διαβάσει χρόνια πριν. Νομίζω μάλιστα ήταν το πρώτο του Μαρκές που διάβασα καθώς αργότερα έπιασα το «Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας» (το πιο αγαπημένο μου αυτού του συγγραφέα). Για το «Εκατό χρόνια μοναξιάς» κάπου ταυτίζομαι με τα σχόλια σου για τον εξής λόγο: Το έχω χρόνια στη βιβλιοθήκη μου αλλά κάπου τρέμω να το πιάσω έχοντας ακούσει τόσα σχόλια για τα ατελείωτα ονόματα! Νομίζω πως το συγκεκριμένο βιβλίο είτε θα το αγαπήσω, είτε θα το μισήσω και θέλω τόσο πολύ να συμβεί το πρώτο! Να δούμε πότε θα τολμήσω να το πιάσω πραγματικά!

    Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Παράθεμα: Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου του Gabriel Garcia Marquez – worldtraveller70

  3. Παράθεμα: Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου του Gabriel Garcia Marquez | Ώρα Κοινής Ανησυχίας

  4. Παράθεμα: Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου του Gabriel Garcia Marquez

  5. Παράθεμα: Γιατί ειμ’ αέρας που περνά | style rive gauche

  6. Παράθεμα: Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας του Gabriel Garcia Marquez | style rive gauche

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s