ΣτΜ: Girls

Είναι σύνηθες φαινόμενο μια πολυετής σειρά -όσο τα χρόνια περνούν και οι κύκλοι της πληθαίνουν- να αποκτά όλο και λιγότερους θεατές, σημειώνοντας πτώση στην δημοτικότητά της. Κάτι παρόμοιο έχει συμβεί και στην γνωστή και πολυβραβευμένη σειρά Girls του αμερικάνικου καλωδιακού τηλεοπτικού δικτύου HBO, η οποία διανύοντας φέτος την 6η και τελευταία της σεζόν στους δέκτες, βλέπει τα νούμερα της τηλεθέασης να πέφτουν, με πλήθος πρώην φαν της να μην την εντάσσουν πλέον στην λίστα των επιλογών τους. Πώς το Girls έφτασε σε τέτοιο σημείο και -από τη στιγμή που αυτό συνέβη- του άξιζε πράγματι μια τέτοια αντιμετώπιση; Σε αυτό το αφιερωματικό αρθράκι προσπαθούμε να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, κάνοντας μια μίνι ανασκόπηση σε μια σειρά που -εμείς τουλάχιστον- αγαπάμε ακόμη.

Νομίζω Αρχική Girls On Bench Εξ Αριστερών

Εξ αριστερών: Marnie, Jessa, Hannah και Shoshanna

Είναι αλήθεια πως η σειρά ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, βρίσκοντας στα σκαριά της παραγωγής της τον Judd Appatow (“This Is 40”, “Pineapple Express”), o οποίος αναγνωρίζοντας στις αρχές της δεκαετίας του 2010 το ταλέντο της νεαρότατης Lena Dunham, συνέβαλε έτσι ώστε οι πρωτότυπες σεναριακές ιδέες της να λάβουν σάρκα και οστά στην μικρή οθόνη. Η άκρως πετυχημένη πρώτη σεζόν της σειράς που προβλήθηκε εν έτει 2012, κατάφερε να κερδίσει όχι μόνο το ενδιαφέρον του κοινού, αλλά και την αγάπη του χώρου της κριτικής -αγάπη την οποία και διατηρεί έως και σήμερα, έχοντας ως αποδείξεις-πειστήρια δεκάδες βραβεία και υποψηφιότητες σε σημαντικούς θεσμούς: το Girls-εκτός των άλλων- κουβαλά στις τηλεοπτικές του πλάτες δυο Χρυσές Σφαίρες, δυο βραβεία Emmy και ένα BAFTA.

Από το παρθενικό της κιόλας επεισόδιο η σειρά υπέδειξε τον άξονα πάνω στον οποίο επρόκειτο να κινηθεί, ο οποίος δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό που μαρτυρά ο ίδιος της ο τίτλος: μια παρέα τεσσάρων κοριτσιών γύρω στα 20 έρχεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα της ενήλικης ζωής και των υποχρεώσεών της, αλληλεπιδρώντας με γονείς, φίλους, εραστές και εργοδότες και αναζητώντας η κάθε μια ξεχωριστά τον εαυτό της. Μια Νέα Υόρκη, άλλοτε εξαιρετικά μαγευτική και άλλοτε απειλητικά εχθρική, αποτελεί το περιβάλλον εντός του οποίου οι ηρωίδες μας, χαρακτήρες με διαφορετικές προσωπικότητες και ιδιοσυγκρασίες, κυνηγούν τα όνειρα και ζουν τους εφιάλτες τους, με το κοινό να παρακολουθεί κάθε πτυχή της ζωής τους και να μαθαίνει κάθε πλευρά του χαρακτήρα τους.

Sorry (2)

Hannah & Adam

Έχοντας χαρακτηριστεί κατά καιρούς από πολλούς ως το Sex and the City της γενιάς του, το Girls σίγουρα αποτελεί κάτι παραπάνω από αυτό, όντας αφενός ένα καλαίσθητο συμπίλημα κωμωδίας και δράματος και αφετέρου μια ρεαλιστική φωνή που παρουσιάζει δίχως ταμπού και προκαταλήψεις όλα αυτά τα θέματα που απασχολούν πολλές σύγχρονες νεαρές γυναίκες στην καθημερινότητά τους, ξεφεύγοντας από τα υπερβολικά κλισέ και τις πάσης φύσεως ωραιοποιήσεις. Η Lena Dunham γράφει βασιζόμενη σε δικές της εμπειρίες και δημιουργεί χαρακτήρες που εκτίθενται χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος, αναλαμβάνοντας παράλληλα τον πρωταγωνιστικό ρόλο -αυτό της επίδοξης συγγραφέως Hannah Horvath, ενώ πλαισιώνεται με την σειρά της από ένα καστ ιδιαίτερα αξιόλογων νεαρών ηθοποιών, από το οποίο και ξεχωρίζει ο χαρισματικός και πλέον γρήγορα ανερχόμενος Adam Driver (“Star Wars: Episode VII – The Force Awakens”, “Silence”, “Paterson”).

Beauty (2)Μετά από τόσα θετικά σχόλια και μνεία προς δημιουργούς και ηθοποιούς, τις πταίει για την πτώση της ακροαματικότητας της σειράς; Πολλοί είναι εκείνοι που σπεύδουν, αγανακτισμένοι από την πορεία και τις επιλογές των ηρώων εντός αυτών των έξι χρόνων, να κατηγορήσουν την Dunham και τους συνεργάτες της για έλλειψη δημιουργικότητας, καθώς και εμμονή σε γνωστά και πολυφορεμένα μοτίβα, τη στιγμή που πολλοί άλλοι απωθούνται  από τις απροκάλυπτες ερωτικές σκηνές ή ακόμα από την έντονη παρουσία του γυμνού σώματος με τις ατέλειές του, αν και αυτό -ούτως ή άλλως- υπήρξε εξ αρχής βασικό στοιχείο της σειράς, το οποίο είναι αποτέλεσμα μιας γενικότερης τάσης να δοθεί έμφαση στην ρεαλιστική απεικόνιση της καθημερινότητας, πέρα από εξωπραγματικές φίνες σιλουέτες και ανορεκτικά πρότυπα ομορφιάς.

Σε κάθε περίπτωση πάντως -και εδώ ενέχεται η απάντηση προς εκείνους που διατείνονται απουσία έμπνευσης- οι δημιουργοί της σειράς προσέδωσαν σε καθένα από τους χαρακτήρες μια ορισμένη κατευθυντήρια γραμμή συμπεριφοράς και πράξεων ως απόρροια της προσωπικής τους εξέλιξης, η οποία συντελέστηκε φυσικά και ως λογικό επακόλουθο βιωμάτων και εμπειριών που αυτοί ακριβώς οι χαρακτήρες συνέλεξαν καθ’ όλη την διάρκεια των έξι κύκλων του προγράμματος. Κάπως έτσι, φαίνεται πλέον πιο καθαρά το πώς πραγματική ζωή και τηλεοπτικό προϊόν συγκλίνουν, έχοντας ως κοινό παρανομαστή το γνωστό «τὰ πάντα ῥεῖ» και ως εκ τούτου την αδυναμία στατικότητας, ειδικά κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου -όπως στην προκειμένη περίπτωση των απαρχών της ενήλικης ζωής, οπότε και ο άνθρωπος είναι εύπλαστος και τα πάντα ρευστά.

Μετά από όλα αυτά, η απάντηση που θα δίναμε στο ερώτημα αν αξίζει να αφιερώσουμε χρόνο στο Girlsείναι ξεκάθαρα θετική σε όποιο από τα δυο φύλα κι αν απευθυνόμαστε. Είτε είσαι γυναίκα είτε άνδρας προβλέπεται να απολαύσεις με την ίδια δύναμη τις περιπέτειες των τεσσάρων πρωταγωνιστριών μας, να γελάσεις με τα καμώματά τους, να συγκινηθείς με τα προβλήματά τους και -γιατί όχι;- να βρεις ένα κομμάτι του εαυτού σου εντός τους.

Gif

Καλό μήνα και καλές προβολές!

Advertisements

5 thoughts on “ΣτΜ: Girls

  1. Παράθεμα: Love Will Tear Us Apart (Again) | style rive gauche

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s