Σε ένα πλάνο του Danny Boyle

Φήμες λένε ότι υπάρχει έστω και ένα πράγμα που πήγε καλά αυτό τον μήνα. Αλλά, παρακαλώ, μην τις πιστέψετε. Φήμες είναι και εν τη γενέσει τους βαφτίστηκαν στο ψέμα. Παρόλα αυτά, υπάρχουν μη αμφισβητήσιμες σταθερές. Η άνοιξη μπήκε, το λάδι μου βγήκε και όλη η Ελλάδα κινείται σε realityστικούς ρυθμούς αποχαύνωσης. Μέχρι τώρα έχω αποφύγει, με μεγάλη επιτυχία τολμώ να πω, την κριτική της δημοσιότητας. Αλλά, ρε παιδιά, δεν νομίζετε ότι έχει παραγίνει το κακό; Είπαμε να μην μας πέφτει βαριά η κουλτούρα για κυρίως πιάτο, αλλά όχι και να βαράμε παλαμάκια όταν μας ρίχνουν χλέπες μες στη μούρη. Λέω εγώ τώρα…

Ο Μάρτιος πέρασε και ήταν ένας απίστευτα κουραστικός μήνας. Υπήρχαν μέρες που έφευγα από το σπίτι μου το πρωί και γύριζα αργά το βράδυ. Ξέρω ότι για πολλούς από εσάς αυτό είναι καθημερινότητα, αλλά για μένα ήταν κάτι το οποίο είχα καιρό να κάνω και με ξάφνιασε. Πολλές εκθέσεις, παρουσιάσεις, κινηματογραφικά Φεστιβάλ. Η άνοιξη μπήκε δυναμικά, ειδικά για όσους ζουν στην Πρωτεύουσα. Ξεχώρισα δύο τεκταινόμενα, το 18ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου και την Αφιερωματική βραδιά του Μωβ Σκίουρου στον Ανδρέα Εμπειρίκο. Ειδικά για τον φεστιβάλ κινηματογράφου χάρηκα πάρα πολύ γιατί μου έδωσε ένα καλό κίνητρο να πάω σινεμά, συνήθεια που είχε βγει από την ζωή μου τα τελευταία χρόνια και θέλω πάση θυσία να την καθιερώσω ξανά.  Για να είμαι ειλικρινής οι ταινίες δεν με ενθουσίασαν, αλλά η διοργάνωση ήταν άρτια και το κοινό πολύ ενδιαφέρον. Το κοινό, όχι τόσο οι ταινίες.

Κάτι κάναμε και από διάβασμα. Ανακάλυψα, επιτέλους, τον Τσβάιχ και δεν βλέπω την ώρα να διαβάσω και άλλα έργα του. Μαγεύτηκα από το Η ζωή είναι αλλού του Κούντερα, ένα βιβλίο για το οποίο θέλω να σας μιλήσω, αλλά δεν υπάρχουν λόγια. Ήδη από την αρχή της χρονιάς είχα αποφασίσει να διαβάσω τα Άπαντα του Καραγάτση, οπότε μετά τον Σέργιο και Βάκχο του Φεβρουαρίου συνέχισα με την επανάληψη του 10 και τον Μεγάλο Ύπνο.  Επίσης, ξεκίνησα και ακόμα διαβάζω το Σπίτι από Φύλλα και τον Στόουνερ που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gutenberg. Και τα δύο βιβλία είναι πολύ ιδιαίτερα. Ειδικά στην περίπτωση του Σπιτιού ανά τακτά χρονικά διαστήματα σταματάω την ανάγνωση γιατί με πιάνει incubus, και όχι το συγκρότημα (ωραία τα ελληνικά μου, ε;)!

IMG_2464.JPG

Επιτέλους πέρασα τις πενήντα ταινίες, στόχος που είχα βάλει για όλο τον χρόνο, αλλά πήγε τόσο ανέλπιστα καλά που κατάφερα να τον φτάσω από τον Μάρτη. Πριν δεχτώ τα συγχαρητήριά σας, βέβαια, να σας πω ότι πολλές από αυτές είναι μικρού μήκους, οπότε δεν αξίζω τον θαυμασμό σας. Μάλλον την χλεύη σας αξίζω γιατί έκλαψα στο Trainspotting 2. Μόνο εγώ… Κατά τα άλλα θυμήθηκα ταινιάρες όπως το La Haine, το V for Vendetta, το Enter the Void και φυσικά το Fantastic Planet. Αν δεν έχετε δει κάποια από τις προηγούμενες, κλείστε το παράθυρο και δείτε την τώρα. Ειδικά το Fantastic Planet!

Μουσικά έμεινα πένης και αυτό τον μήνα, αλλά σιγά σιγά θα διορθωθεί και αυτό. Ακούσματα γνωστά και αγαπημένα και σύμφωνα με έναν από εσάς ασφαλή μονοπώλησαν τα πέρα δώθε μου, αλλά σας έχω την έκπληξη• έχουμε νέο -μόνιμο- συντάκτη. Καλό παιδί, ξέρει από μουσική και ακούει φανατικά Floyd. Ντάξει, κανείς δεν είναι τέλειος, αλλά είμαστε team project sol και τον αγαπάμε!

Στα λοιπά αγαπημένα του μήνα βρίσκεται το Choose που έκανα σε φίλους και στιγμές. Χρόνος δεν υπήρχε, αλλά είδα άτομα που μου είχαν λείψει και ούτε είχα καταλάβει πως τους είχα αφήσει να φύγουν από την ζωή μου. Είδα μέρη που είχα πάει και ξαναπάει, αλλά ποτέ δεν είχα προσέξει στα αλήθεια. Είδα τους προηγούμενους μήνες να φεύγουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και μένα να σκέφτομαι όσα δεν σκεφτόμουν τόσο καιρό. Από φόβο, από συνήθεια, και από τα δύο; Δεν ξέρω, όπως επίσης δεν ξέρω αν η ιστορία θα με δικαιώσει. Εγώ πάντως προσπάθησα.

Κάπου εδώ θα πρέπει να σας καληνυχτίσω, αλλά αυτή τη φορά δεν θα προσθέσω το χατζιδακικό «ο κόσμος αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ«, γιατί πλέον δεν με εκφράζει. Ο κόσμος αλλάζει όσο αλλάζουμε εμείς και για πρώτη φορά μετά από μήνες θα γράψω το εις αύριον τα ωραία και θα το εννοώ. Τουλάχιστον για σήμερα.

Χαίρε κόσμε!

Advertisements

11 thoughts on “Σε ένα πλάνο του Danny Boyle

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s