Dear Uncle Charles

Αγαπητέ θείε Charles,

σήμερα είναι η επέτειος του θανάτου σου και πολλοί από τους αναγνώστες σου θα σε θυμηθούν. Θα σε θυμηθούν γιατί διάβασαν τα λόγια σου για την ζωή και τον έρωτα, ακόμα και αν απέφυγαν όσα έγραψες για τον θάνατο. Θα σε θυμηθούν γιατί ζωή και έρωτας δεν λογίζεται χωρίς τον θάνατο. Και εσύ τα έζησες όλα, έγραψες για όλα και στο τέλος έφυγες από όλα. Όπως θα φύγουμε και εμείς.

Θείε Charles αναρωτιέμαι αν κατέκτησες τελικά όλο τον κόσμο ή αν αρκέστηκες στο τίποτα. Για σένα υπήρχαν μονάχα αυτές οι δύο επιλογές, ακόμα και αν μερικές φορές φαινόσουν αρκετά μίζερος και για τις δύο. Είχες όλο τον κόσμο όταν είχες δίπλα σου την Γυναίκα; Κατέκτησες τα πέρατα στη μέθη σου; Είδες στους τσακωμούς, στα γέλια και στα κλάμματα όσα εμείς δεν μπορούμε να δούμε; Γνώρισες έξυπνους ανθρώπους; Άφησες να σε σκοτώσει ότι αγάπησες; Πέθανες πολλές φορές πριν τελικά πεθάνεις; και κάτι τελευταίο, βρήκες την Jane εκεί που πήγες; Γιατί εγώ την έχω χάσει τελευταία.

Μιας και ανέφερα την Γυναίκα, εχθές ήταν η Παγκόσμια Μέρα της. Γυναίκες σε όλο τον κόσμο βγήκαν και διαδήλωσαν υπέρ των ίσων δικαιωμάτων, υπέρ των ίσων ευκαιριών, υπέρ τους τέλος πάντων. Εσένα, θείε Charles, οι μισές από αυτές σε λατρεύουν σαν θεό και οι άλλες σε μισούν επίσης σαν θεό. Μισογύνη θεό. Δεν έχουν διαβάσει Καραγάτση μάλλον. Αλλά και να είχαν πάλι δεν θα άλλαζε η γνώμη τους θείε. Γιατί έναν άνδρα που κοιτάει τις γάμπες μιας Γυναίκας, αλλά μιλάει για την ψυχή της, Όλες μας τον φοβόμαστε. Έναν άνδρα που παραδέχεται πως έχει ερωτευτεί μονάχα μια φορά στη ζωή του δεν τον Φοβόμαστε, τον Μισούμε. Και εσύ τα έκανες και τα δύο. Πως τα κατέφερες έτσι που τελικά πρόφτασες την γιορτή του πιο θαυμαστού σου ποιήματος και μετά έφυγες. Εσύ που ερωτεύτηκες την Γυναίκα του Lawrence, που είδες πέρα απ τις γυμνές λέξεις και τα γυμνά της στήθη. Εσύ, τελικά, την χάρηκες;

Χθες είδα έναν άνθρωπο να προσπαθεί να αυτοκτονήσει θείε Charles. Κατέβηκε στις ράγες του μετρό και πήγε προς το σκότος. Ένας άνδρας μεγάλης ηλικίας που δεν βρισκόταν σε κάποια διαδήλωση ούτε κάποιο μπαρ, που είχε βαρεθεί να περπατάει στις φλόγες ενός κόσμου χιλιοκαμένου και που ήθελε να δώσει ένα τέλος. Για αυτόν ποιος θα διαδηλώσει; Εσύ που μίλησες για τις φλόγες, τις τίγρης και τα μπλε πουλιά, τα άπιαστα τα κεκλεισμένα. Εσύ που μίλησες για όσους πίνουν μόνοι τους και στέκονται απέναντι σε όλους τους άλλους. (Να ένας δικός μας, πρέπει να τον σώσουμε). Φώναξαν την ασφάλεια και πρόλαβαν και τον απομάκρυναν. Πάντα η γνωστή λύση, αλλά για αυτή έχουν μιλήσει άλλοι ποιητές. Δίπλα μου οι διαδηλώτριες παραπονιόντουσαν για την καθυστέρηση. Δεν ήξεραν, δεν ενδιαφέρονταν; Ελπίζω το πρώτο. Φοβάμαι το δεύτερο.

Δεν συμπαθούσες αυτούς τους ανθρώπους, με αυτά που βλέπω ούτε εγώ τους συμπαθώ. Γιατί έχω και εγώ ένα μπλε πουλί στην καρδιά μου και το κρατάω γερά κλειδωμένο μην το δει κανείς, μόνο κάτι βράδια το αφήνω να βγαίνει, όπως έκανες εσύ. Μα δίπλα μου τα πρωινά δεν ξυπνάει κάποια πόρνη χασμουρίζοντας ούτε με περιμένει μια γραφομηχανή και ένα ραδιόφωνο που παίζει κλασσική μουσική. Είμαι μόνη στο άδειο δωμάτιο και ακούω τους παφλασμούς των φτερών του. Άραγε το πουλί του χθεσινού άνδρα να δραπέτευσε ή να ψόφησε μέσα στο κελί του; Αυτό ακούστηκε πολύ δικό σου…

Γι αυτό όσοι ζουν σε νεκρές πόλεις γεμίζουν με αδιαφορία και φόβο. Όταν πεθαίνουν πραγματικά, οι κηδείες είναι περιττές. Εσύ που για όλα έγραψες άλλαξε το Παρίσι σου με την Αθήνα μου. Μια πόλη που μυρίζει παρελθόν και απ’ την ψυχή της απλώνεται παγωνιά.

Τώρα που γνωριστήκαμε
και ξέρουμε τα πάντα ο ένας για τον άλλον
ας χωριστούμε
μ’ένα απλό αντίο.

~ Falsely yours, Jane

B_Bukowsky.jpg


Το κείμενο αυτό γράφτηκε με αφορμή την επέτειο θανάτου του Charles Bukowski, ο οποίος όπου και αν βρίσκεται ελπίζω δίπλα του να έχει ένα μπουκάλι ουίσκι και μια ωραία γυναίκα, και την δικιά μου επικαιρότητα. Το χθεσινό περιστατικό είναι πραγματικό. Κράτησε μόλις τρια λεπτά, αλλά νομίζω μέσα μου θα κρατήσει για καιρό ακόμα. Δεν έγινε τίποτα, δεν πρόλαβε να γίνει, αλλά αυτό δεν είναι ζωή και με τρομάζει. Γράμμα, λοιπόν, ψυχοθεραπεία. Μιας που ούτε στον Charles μπορώ να τα πω ούτε σε κανέναν άλλο.

Advertisements

6 thoughts on “Dear Uncle Charles

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s