Έθιμα Ταφής της Hannah Kent

Οι μικρές προκαταλήψεις που κάνουν την ζωή μας δυσκολότερη δεν περιορίζονται μονάχα στην υλική πλευρά της καθημερινότητας, αντιθέτως κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος και στον πνευματικό χώρο. Στην δικιά μου περίπτωση όλα άρχισαν πριν από μερικούς μήνες, όταν διάβασα τη Λίγη Ζωή και υποσχέθηκα να μην ακουμπήσω ξανά βιβλίο συγγραφέα που δεν έχει κλείσει την τρίτη δεκαετία της ζωής του. Μετά διάβασα κάποια ποιήματα του Ρεμπώ και συνήλθα. Διότι, πραγματικά, δεν υπάρχει χειρότερη εκούσια φυλάκιση του ίδιου σου του εαυτού από τα στενοπά που έχεις δημιουργήσει εσύ ο ίδιος για να τον κλείσεις. Μετά από μια προσεκτική επιλογή και τον αδιάλεχτο παράγοντα των εναπομεινάντων βιβλίων στο επαρχιακό βιβλιοπωλείο, αγόρασα, διάβασα και λάτρεψα τα Έθιμα Ταφής της Hannah Kent.

Η Hannah Kent γεννήθηκε το 1985 στην Αδελαίδα της Αυστραλίας. Στα εφηβικά της χρόνια βρέθηκε ως υπότροφη της Λέσχης Ρόταρι στην Ισλανδία, όπου και άκουσε για πρώτη φορά την ιστορία της Άγκνες Μάγκνουσντότιρ, μιας γυναίκας που καταδικάστηκε σε θάνατο για την δολοφονία δύο ανδρών το 1829. Τα Έθιμα Ταφής είναι το πρώτο της βιβλίο, ενώ αυτό τον καιρό μεταφράζεται στα ελληνικά το δεύτερο με τίτλο «The good people».

«Είπαν ότι πρέπει να πεθάνω. Είπαν ότι έκλεψα την ανάσα άλλων ανθρώπων και τώρα πρέπει κι αυτοί να κλέψουν την δική μου. Φαντάζομαι, λοιπόν, πως είμαστε όλοι φλόγες κεριών που φέγγουν θαμπά, τρεμοσβήνουν στο σκοτάδι και στο φύσημα του αέρα, και μέσα στην ησυχία της κάμαρας ακούω βήματα, βήματα τρομερά που έρχονται, έρχονται να με σβήσουν και να διώξουν τη ζωή μου μακριά από μένα σε μια γκρίζα τολύπα καπνού. Θα χαθώ, θα σκορπίσω στον αέρα και στη νύχτα. Θα μας σβήσουν όλους, τον έναν μετά τον άλλον, ώσπου να μείνει μόνο το δικό τους φως, και μ’αυτό να βλέπουν τον εαυτό τους. Που θα είμαι τότε εγώ;»

Τα Έθιμα Ταφής πραγματεύονται την ιστορία της Άγκνες Μάγκνουσντότιρ, όπως ανέφερα και παραπάνω, και πιο συγκεκριμένα τους μήνες πριν την εκτέλεση της, όταν την έστειλαν να περιμένει το τσεκούρι του δημίου σε ένα αγρόκτημα ενός κοινοτικού υπαλλήλου. Στην αρχή κανένα από τα μέλη της οικογένειας δεν ήθελε την Άγκνες ανάμεσα τους. Δεν ήταν μόνο ο φόβος που φώλιαζε στην καρδιά τους, ότι θα πλάγιαζαν στο ίδιο δωμάτιο με μια φόνισσα, αλλά και η κοινωνική κατακραυγή. Υποσυνείδητα φοβόντουσαν μην κολλήσουν και οι ίδιοι την ρετσινιά του κοινωνικού απόβλητου. Αχ, αθάνατη ανθρωπότητα! Με το πέρασμα του χρόνου όμως καταλαβαίνουν ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και οτι μια στιγμή στη ζωή ενός ανθρώπου δεν είναι ικανή να καθορίσει τον ίδιο τον άνθρωπο.

2017-03-06 09.30.22 1.jpg

Στο τέλος του βιβλίου, η Hannah μαζί με τις ευχαριστίες γράφει και ένα σημείωμα στους αναγνώστες για να τους υποδείξει τα αληθινά από τα μυθοπλαστικά στοιχεία. Ελάχιστα στοιχεία του βιβλίου είναι αμιγώς μυθοπλαστικά και τα περισσότερα από αυτά εξυπηρετούν καθαρά την ροή της πλοκής. Πριν προχωρήσει στη συγγραφή αυτού του ομολογουμένως αμφιλεγόμενου βιβλίου η συγγραφέας μελέτησε σε βάθος την υπόθεση, πήρε συνεντεύξεις και αναζήτησε μέχρι και τα ενοριακά βιβλία της εποχής, τα οποία λειτουργούσαν τότε ως κοινοτικοί κατάλογοι. Ήξερα ότι το ιστορικό μυθιστόρημα είναι από τα πιο δύσκολα είδη, δεν φανταζόμουν όμως ποτέ ότι κάποιος θα έμπαινε σε αυτό τον κόπο για να υπερασπιστεί την τιμή ενός ανθρώπου που δεν γνωρίζει ούτε θα γνωρίσει ποτέ και που στο κάτω κάτω δεν μπορεί να είναι σίγουρος για την αθωότητά του. Ίσως τελικά η ανθρωπότητα να έχει και την καλή της πλευρά.

Η γραφή, χωρίς καμία υπερβολή, είναι εξαιρετική. Η Hannah για να ελαφρύνει κάπως το βαρύ της θεματολογίας του μυθιστορήματός της εναλλάξει τα πρόσωπα των αφηγητών. Στια χωρία της Άγκνες επικρατεί η ποιητικότητα και η σοφία, ενώ διαδοχικά σε άλλα η θεολογική προσέγγιση, ο φόβος και η οργή. Έχουν περάσει μερικές εβδομάδες από όταν τελείωσα το βιβλίο και τώρα είμαι πιο σίγουρη παρά ποτέ ότι τα Έθιμα Ταφής είναι δείγμα υψηλής λογοτεχνίας. Μαζί με τα ηθικοκοινωνικά ρεύματα της υπόθεσης ο αναγνώστης παίρνει πολλές λαογραφικές και ιστορικές πληροφορίες. Μπαίνει στη θέση του ανθρώπου που εργαζόταν ήλιο με ήλιο και που κοιμόταν σε μαξιλάρια από αποξηραμένα φύκια. Και περιμένει μαζί με την Άγκνες την εφαρμογή της καταδίκης της. Για μένα αυτό ακριβώς είναι η υψηλή λογοτεχνία.

Συστήνεται φυσικά!

Advertisements

11 thoughts on “Έθιμα Ταφής της Hannah Kent

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s