Οσκαρική Ανασκόπηση Νο 1: Τα Καλύτερα Πρωτότυπα Σενάρια

Με λίγες μόνο ημέρες να μας χωρίζουν από τα -ίσως- πιο αναμενόμενα κινηματογραφικά βραβεία της χρονιάς και με τους στοιχηματικούς κύκλους να έχουν πάρει ήδη φωτιά, είναι η κατάλληλη ευκαιρία να κάνουμε κι εμείς με την σειρά μας ένα ταξίδι στο παρελθόν των  Όσκαρ, με σκοπό να θυμηθούμε παλαιότερους θεσμούς και βραβεύσεις. Θέλοντας, όμως, να εξετάσουμε τα πράγματα από τον πυρήνα τους, καταπιανόμαστε για αρχή με έξι ταινίες από διαφορετικές δεκαετίες, οι οποίες κατάφεραν να κερδίσουν το βραβείο του καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου. Δέστε, λοιπόν, τις ζώνες σας και παρασυρθείτε μαζί μας στο πρώτο αυτό μέρος του φιλμικού μας ταξιδιού!

  • «Ο Πολίτης Κέιν» – 14η Τελετή Όσκαρ (1941)

3

Αρχίζοντας την ανασκόπησή μας από τα πλέον βασικά, δεν θα μπορούσαμε παρά να αναφερθούμε σε αυτήν την ταινία-σταθμό για την έβδομη τέχνη, η οποία όχι μόνο επηρέασε γενιές σκηνοθετών, αλλά και που ανέδειξε το ταλέντο ενός καλλιτεχνικού μεγαθηρίου ονόματι Orson Welles. Στην δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία με την οποία καταπιάνεται ο μόλις 26 χρονών Welles, αναλαμβάνει την παραγωγή, την σκηνοθεσία και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, τη στιγμή που υπογράφει το σενάριο σε συνεργασία με τον Herman J. Mankiewicz, έναν από τους πιο ακριβοπληρωμένους σεναριογράφους που πέρασαν ποτέ από το Hollywood. Όντας μόλις η δεύτερη χρονιά κατά την οποία απονεμόταν βραβείο καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου, η κριτική επιτροπή των Όσκαρ δεν θα μπορούσε παρά να αναγνωρίσει τη ρηξικέλευθη πένα του Αμερικανού δημιουργού και του συνεργάτη του, οι οποίοι αποτύπωσαν στο χαρτί με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία θανάτου ενός μεγιστάνα του εκδοτικού κόσμου, που η τελευταία αινιγματική λέξη που ξεστόμισε έμελλε να απασχολήσει μίντια και κοινούς θνητούς. Πρόκειται πράγματι για την καλύτερη ταινία όλων των εποχών; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με ευκολία, όμως η λέξη “rosebud” εξακολουθεί να ηχεί στα αφτιά των πιο ένθερμων θιασωτών της…

  • «Το Κόκκινο Μπαλόνι» – 29η Τελετή Όσκαρ (1956)

1Μια ακόμα περίπτωση όπου η απλότητα κέρδισε κατά κράτος χουλιγουντιανές παραγωγές και μεγάλα ονόματα του σινεμά -όπως τον Federico Fellini, είναι αυτή της ιδιαίτερα καλογυρισμένης και χαριτωμένης ταινίας του Γάλλου Albert Lamorisse με τίτλο «Το Κόκκινο Μπαλόνι». Κρατώντας μόλις 34 λεπτά, αυτό το πρώτο φιλμ μικρού μήκους του πρόωρα χαμένου auteur είναι και το μοναδικό ανάλογης διάρκειας στο οποίο απενεμήθη ποτέ το Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου, ενώ σάρωσε τα βραβεία σε οποιοδήποτε φεστιβάλ κι αν προβλήθηκε. Ονειρικά πλάνα, άρτια χρήση της φωτογραφίας, λιτή -αλλά σε καμία περίπτωση απλοϊκή- πλοκή κι ελάχιστος διάλογος ενώνουν τις δυνάμεις τους για να μεταφέρουν την ιστορία ενός μικρού Παριζιάνου, ο οποίος αναπτύσσει μια ξεχωριστή φιλία με ένα κατακόκκινο μπαλόνι, προκαλώντας την ζήλεια των συνομηλίκων του. Ο μαγικός ρεαλισμός έρχεται να αποτυπωθεί σε όλο του το μεγαλείο σε ένα ταινιάκι που κάθε σινεφίλ πρέπει να δει.

  • «Η Hannah και οι Αδελφές της» – 59η Τελετή Όσκαρ (1986)

Από μια τέτοια λίστα ο μόνος που σίγουρα δεν θα μπορούσε να απουσιάζει είναι ο λατρεμένος Woody Allen, του οποίου οι ταινίες έχουν βρεθεί υποψήφιες στην εν λόγω κατηγορία συνολικά δεκάξι φορές. Όντας ο αδιαφιλονίκητος «βασιλιάς» του πρωτότυπου σεναρίου με τρεις έως τώρα νίκες στο ενεργητικό του, ο πολυμήχανος δημιουργός ενθουσίασε ξανά την κριτική επιτροπή των Όσκαρ εννιά χρόνια μετά το “Annie Hall”, ταινία που του είχε χαρίσει και τα πρώτα χρυσά αγαλματάκια της καριέρας του. Χωρίς να παρεκκλίνει από τους γνωστούς κωμικοτραγικούς του τόνους, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος παρέδωσε αυτή τη φορά στο κοινό την ιστορία της νεοϋορκέζας Hannah (Mia Farrow) και των δυο αδελφών της, εκτυλισσόμενη στο χρονικό διάστημα δυο ετών. Αστεία περιστατικά με πρωταγωνιστή κυρίως τον Allen στο ρόλο του υποχόνδριου πρώην συζύγου της Hannah πλαισιώνουν καλά κρυμμένα οικογενειακά μυστικά, εξωσυζυγικές σχέσεις, αλλά και καθημερινές σκηνές, υπενθυμίζοντας στον θεατή πως η ζωή είναι ένα κράμα δράματος και κωμωδίας.

1

Σε αυτό το σημείο, το πρώτο μέρος της ανασκόπησής μας ολοκληρώνεται κι εμείς δίνουμε υπόσχεση πως το δεύτερο μέρος του έρχεται λίαν συντόμως, με τις δεκαετίες του 1990, 2000 και 2010 να έχουν να προσφέρουν πολλά και ενδιαφέροντα κινηματογραφικά διαμάντια.

Καλές προβολές και καλή εβδομάδα!

Advertisements

4 thoughts on “Οσκαρική Ανασκόπηση Νο 1: Τα Καλύτερα Πρωτότυπα Σενάρια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s