Με τον τρόπο του L. C.

Δέκα μέρες συμπληρώθηκαν κιόλας από τον ξαφνικό χαμό ενός σπουδαίου ποιητή, συγγραφέα, τραγουδιστή και συνθέτη που άκουγε στο όνομα Leonard Cohen και που οι στίχοι και οι μελωδίες του, αληθινοί ύμνοι στην αγάπη και στην ομορφιά της ζωής, συντρόφευσαν και θα συνεχίζουν να συντροφεύουν την καθημερινότητα χιλιάδων από εμάς. Η είδηση του θανάτου του, η οποία έμελλε να πέσει σαν κεραυνός εν αιθρία το πρωινό της 10ης Νοεμβρίου, έφερε αβίαστα στην θύμηση πολλών το αποχαιρετιστήριο γράμμα του στην παλιά του αγαπημένη Marianne Ihlen, την μούσα πίσω από τα τραγούδια “Bird on the Wire” και “So long, Marianne”, το οποίο συνέταξε λίγες μέρες προτού τον θάνατό της. «Λοιπόν Marianne, φτάσαμε σε αυτό το χρονικό διάστημα, που είμαστε πραγματικά τόσο μεγάλοι που τα σώματά μας καταρρέουν και νομίζω ότι θα ακολουθήσω πολύ σύντομα», έγραφε ο Cohen στην αρχή της επιστολής του και ο λόγος του αυτός έμελλε να είναι μοιραία προφητικός, αφού πράγματι και ο ίδιος θα έφευγε τέσσερις μόλις μήνες μετά σε ηλικία 82 χρόνων.

yes

Κι ενώ πολλά είναι τα αφιερώματα των τελευταίων ημερών που έχουν αποτιμήσει φόρο τιμής σε αυτόν τον μεγάλο καλλιτέχνη, εμείς με την σειρά μας ξαναβλέπουμε το εξαιρετικό μουσικό ντοκιμαντέρ του 2005 με τίτλο Leonard Cohen: Im Your Man, σε σκηνοθεσία της Lian Lunson και παραγωγή -εκτός των άλλων- του Mel Gibson, σε μια προσπάθεια να έρθουμε σε βαθύτερη επαφή με τη ζωή, το έργο και την καριέρα αυτού του μεγάλου καλλιτέχνη. Σε διάρκεια περίπου 100 λεπτών το φιλοθεάμον κοινό ταξιδεύει από το Μόντρεαλ του Καναδά στο ξενοδοχείο Chelsea της Νέας Υόρκης και από εκεί στην Ύδρα και στο κέντρο Ζεν του βουνού Μπόλντι της Καλιφόρνιας, παρακολουθώντας την πορεία ζωής του Leonard Cohen, ενός ανθρώπου που «μεγάλωσε φορώντας κουστούμια» -όπως δήλωνε αστειευόμενος ο ίδιος- και που χαρακτηρίστηκε ως ο Byron ή ο Shelley της γενιάς του. Την ίδια στιγμή ο θεατής έχει την μοναδική ευκαιρία να απολαύσει ένα πλούσιο και συνάμα σπάνιο υλικό από φιλμ, φωτογραφίες, σχέδια και σημειώσεις του ίδιου του Cohen, τα οποία και χρονολογούνται ακόμη κι από την παιδική και νεανική του ηλικία, γνωρίζοντας ως εκ τούτου εκ βαθέων αυτό τον ιδιαίτερα ταλαντούχο δημιουργό.

Αφορμή μα και πυρήνας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται το ντοκιμαντέρ στάθηκε η αφιερωματική συναυλία που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2005 στην Όπερα του Σύδνεϋ με τον τίτλο “Came So Far for Beauty” και τη συμμετοχή πολλών αξιόλογων μορφών διεθνούς αναγνώρισης και ακτινοβολίας που εκτέλεσαν με τον δικό τους τρόπο τα έργα αυτού του μουσουργού, ο οποίος αποτέλεσε για κείνους σημαντικότατη έμπνευση και καθοριστική επιρροή. Nick Cave, Rufus και Martha Wainwright, Jarvis Cocker και Antony είναι μερικά μόνο από τα ονόματα των καλλιτεχνών που ερμήνευσαν αγαπημένα και κλασικά κομμάτια, όπως τα “Anthem”, “Chelsea Hotel No.2”, “Suzanne”, καθώς και μια πληθώρα ακόμα εκλεκτών τραγουδιών, σε μια τους προσπάθεια να πουν ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στο ίνδαλμά τους με τον τρόπο εκείνο που γνωρίζουν καλύτερα. Ο ίδιος ο Leonard Cohen, βέβαια, και ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο τραγουδούσε την ποίησή του δεν θα μπορούσαν να λείπουν από αυτή τη μελωδική βιογραφία. Κάπως έτσι, λοιπόν, στα τελευταία του λεπτά το φιλμ χαρίζει μια ακόμα μουσική εμπειρία στο κοινό του: ο ίδιος με την χρυσή του φωνή και σε συνεργασία με το συγκρότημα U2 παρουσιάζουν μπροστά στην κάμερα της Lunson μια ονειρική εκτέλεση του “Tower of Song”, δημιουργώντας έτσι την κατακλείδα του ντοκιμαντέρ που δεν θα μπορούσε να κλείσει με τρόπο καλύτερο.

%ce%bb%ce%ad%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%bd%cf%84-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-u2

Την ίδια στιγμή, ένα ακόμα στοιχείο που έρχεται να κλέψει απρόσμενα την παράσταση, προσφέροντας στην ταινία την πρωτοτυπία κι ένα κομμάτι της μαγείας της, είναι η ευρηματική χρήση του μοντάζ. Η ιδιαίτερη «συναρμολόγηση» και «τοποθέτηση» των σκηνών συνηγορεί έτσι ώστε η συναυλία και οι υπέροχες μελωδίες της να μπερδευτούν αφενός με τον λόγο των τραγουδιστών που εκφράζουν τις βαθύτατα ειλικρινείς και συγκινητικές τους σκέψεις για τον Καναδό δημιουργό και το έργο του κι αφετέρου με τις παραστατικότατες διηγήσεις και τους στοχασμούς του ίδιου, καθώς προχωρεί σε μια προσωπική ενδοσκόπηση της ζωής, των επιλογών και της συνολικής του πορείας ως εραστή της τέχνης. Από το παρελθόν στο παρόν και πάλι πίσω, αναμνήσεις και γεγονότα αναβιώνουν και ολόκληρη η φιλοσοφία της ζωής του Cohen ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας, υπνωτίζοντάς μας με τρόπο φυσικό και δίχως να καταβάλλει καμιά ιδιαίτερη προσπάθεια, ως αποκύημα μιας αδιαμφισβήτητα πηγαίας και βαθιάς πνευματικότητας.

Στην τελική, πρέπει να τονιστεί πως το φιλμ Leonard Cohen: Im Your Man δεν είναι μόνο για όσους είναι ήδη εξοικειωμένοι με τον Καναδό καλλιτέχνη και το σύνολο του έργο του, αλλά φυσικά και για όλους όσους τώρα βρίσκονται σε ένα πρώιμο στάδιο επαφής με τη ποίηση και την μουσική του, αποτελώντας την καταλληλότερη πρώτη γνωριμία τόσο με το ό,τι εκείνος δημιούργησε, όσο και με την πληθωρική του προσωπικότητα. Διότι ο Leonard Cohen δεν ήταν μόνο ένας τελειομανής επαγγελματίας συγγραφέας, ούτε και μονάχα ένας διάσημος τραγουδιστής με ξεχωριστή χροιά˙ ο Leonard Cohen ήταν και θα εξακολουθήσει να είναι πάνω απ’ όλα αυτό που εκείνος ήθελε να είναι: ο Άνθρωπός Μας.

Καλό ταξίδι, λοιπόν, αγαπημένε μου!

Leonard Cohen (1934-2016)

Advertisements

2 thoughts on “Με τον τρόπο του L. C.

  1. Παράθεμα: Με τον τρόπο του L. C. — style rive gauche – Greek Canadian Literature

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s