Σκέψη/Ταξινόμηση του Georges Perec

Αν γοητεύομαι από κάτι σε αναγνωστικό και συγγραφικό επίπεδο, είναι από τους νεοτερισμούς. Ξέρω βέβαια πως αυτή μου η αδυναμία με θυματοποιεί συχνά, δεν είναι όλοι οι νεοτερισμοί άξιοι ενθουσιασμού. Μερικοί μάλιστα είναι τόσο κακόγουστοι που θα έπρεπε να σιωπούν πριν καν μιλήσουν. Παρόλα αυτά, και αυτή τη φορά ο devil ήταν με το μέρος μου. Όταν άκουσα στο πρώτο έτος για τον τρελό που έγραψε ένα μυθιστόρημα χωρίς το γράμμα -e- στα γαλλικά δεν πίστευα στα αφτιά μου. Όπως δεν πιστεύω πως μου πήρε και τρία ολόκληρα χρόνια για να διαβάσω κάτι δικό του και τελικά να ανακαλύψω τον Georges Perec!

874282-georges-perec

Ο Georges Perec γεννήθηκε το 1937 στο Παρίσι από Πολωνούς Εβραίους γονείς. Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου έχασε τους γονείς του και μεγάλωσε με συγγενείς. Το 1954 άρχισε να φοιτά στο τμήμα Ιστορίας της Σορβόνης από το οποίο δεν αποφοίτησε ποτέ, ενώ η συγγραφική του καριέρα θα ξεκινήσει τρία χρόνια αργότερα, το 1957, με την δημιουργία των πρώτων του διηγημάτων, από τα οποία τα περισσότερα μέχρι και σήμερα παραμένουν ανέκδοτα. Εννιά χρόνια αργότερα θα μπει ενεργά στο παιχνίδι των εκδόσεων και μέχρι το τέλος της ζωής του θα εκδώσει δεκάδες βιβλία και εκατοντάδες δοκίμια. Το 1966 εντάχθηκε στον όμιλο OuLiPo και σύντομα έγινε ο κύριος εκπρόσωπος του μαζί με τον Raymond Queneau και τον Italo Calvino. Την δεκαετία του ’70 βοήθησε και στην κινηματογραφική μεταφορά ενός εκ των γνωστότερων έργων του, Ο άνθρωπος που κοιμάται. Το 1982 ο καρκίνος του στερεί τη ζωή και σε μας μια εξαίσια πένα.

Incontro con Italo Calvino

Τι είναι το OuLiPo: Δύσκολο να απαντήσει κανείς με ακρίβεια, αλλά θα το προσπαθήσω! Oulipo είναι το ακρωνύμιο μιας διεθνούς ομάδας λογοτεχνών και μαθηματικών, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως Οι αρουραίοι που κατασκευάζουν οι ίδιοι τον λαβύρινθο από τον οποίο θα βγούν. Κουφαθήκατε; Έχει και συνέχεια! Στο άτυπο μανιφέστο τους ξεκαθαρίζουν πρώτα από όλα τι δεν είναι: Δεν είναι ένα λογοτεχνικό κίνημα. Δεν είναι ένα επιστημονικό σεμινάριο. Δεν είναι τυχαία λογοτεχνία. Άρα, τι μας έμεινε; Θα σας πω τον δικό μου ορισμό γιατί με τις κριτικολογοτεχνικές αναφορές άκρη δεν θα βρείτε: Είναι ένα συνδικάτο ευφυών και αιρετικών εραστών του λόγου που έγραφαν στα πλαίσια δοκιμασιών που έθεταν εν ομάδι στον εαυτό τους. Κύριο μέλημά τους ήταν η τήρηση των κανόνων που έθεταν και φυσικά η διαρκής αναζήτηση γύρω από την γλώσσα και τις δυνατότητες της. Βασικότερο παράδειγμα όλων αποτελεί το έργο του Perec, La Disparition, το οποίο πουθενά στην έκτασή του δεν περιλαμβάνει το γράμμα e.

quote-the-idea-occurred-to-him-when-he-was-twenty-at-first-it-was-only-a-vague-idea-a-question-georges-perec-34-60-10

Και μετά από αυτή την όχι και τόσο συνηθισμένη αναφορά, ας προχωρήσουμε στην κριτική του δεύτερου έργου που διαβάζω απ τον Georges Perec, το Σκέψη/Ταξινόμηση. Το βιβλίο κυκλοφόρησε απ΄τις εκδόσεις Άγρα και ουσιαστικά περιλαμβάνει ορισμένα δοκίμια που είχε δημοσιεύσει σε περιοδικά και εφημερίδες ο συγγραφέας κατά την διάρκεια της ζωής του. Οι τοποθετήσεις του είναι άκρως αυτοβιογραφικές και πρωτότυπες. Θεματικά, τα δοκίμια ακολουθούν την χαώδη σκέψη του ίδιου του Perec στους εγκεφαλικούς διαδρόμους της ταξινόμησής του. Μιλάει για τα αντικείμενα του γραφείου του, τα βιβλία του, την ανάγνωση, για τα γυαλιά και πολλά άλλα. Φτάνει να αναφέρω ότι στο βιβλίο περιλαμβάνεται ένας καθόλου ευκαταφρόνητος αριθμός σελίδων με συνταγές. Το τι βέβαια ήθελε να δείξει ο καλλιτέχνης με αυτή του την κίνηση μάλλον πρέπει να το βρείτε μόνοι σας.

Αν κάποιος με ρωτούσε γιατί να εμπιστευτεί ένα τόσο ιδιαίτερο τρόπο γραφής και σκέψης και να αγοράσει αυτό το βιβλίου, θα του απαντούσα πως αξίζει μονάχα για το καταπληκτικό δοκίμιο περί Ψυχανάλυσης. Ο Perec εκεί αναλύει τα τέσσερα χρόνια εμπειρίας του στα (ψυχ)αναλυτικά γραφεία των ειδικών που μίλαγε χωρίς να λέει τίποτα και που εν τέλει, όταν κατάφερε να μιλήσει και να πει την αλήθεια του δεν ξαναπάτησε.

Είναι μερικές φορές που συμπαθείς κάποιον χωρίς να ξέρεις τον λόγο. Όλοι μας το παθαίνουμε. Εγώ το έπαθα με τον Perec αυτή τη φορά. Στα βιβλία του βρήκα την πιο περίεργη ευχαρίστηση, αυτή που έχεις όταν μετράς τ’ αστέρια. Ανώφελο για τους αυστηρούς σκεπτικιστές, αλλά απαραίτητο για τους ακατάστατους ονειροπόλους!

Advertisements

6 thoughts on “Σκέψη/Ταξινόμηση του Georges Perec

  1. Ξεκινάω να διαβάζω, βλέπω για την ιστορία χωρίς «e», λέω wtf; Συνεχίζω και να σου, ο Raymond Queneau! Φέρνω στον νου μου το Zazie dans le métro και σαν να μπήκαν όλα στη θέση τους, κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Παράθεμα: Reading Challenge II | style rive gauche

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s