ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ: “The House Is Black”

«Δεν υπάρχει καμιά έλλειψη ασχήμιας στον κόσμο. Αν ο άνθρωπος σφαλίσει τα μάτια του απέναντί της, θα υπάρξει ακόμα περισσότερη.» Με τα παραπάνω λόγια ξεκινά το ντοκιμαντέρ μικρού μήκος της Ιρανής ποιήτριας και σκηνοθέτιδας Forough Farrokhzad (1935-1967) και το κοινό παρασύρεται στην δίνη της υποβλητικής του ατμόσφαιρας, μεταφερόμενο στο έτος 1962 και στο χωριό Behkadeh Raji, την πρώτη αυτάρκη κι οικονομικά ανεξάρτητη αποικία λεπρών του Ιράν. Ένας κόσμος πληγωμένων ψυχών αναδύεται στην οθόνη και ο θεατής μέσα σε διάρκεια 22 λεπτών γίνεται μάρτυρας της καθημερινότητας των εκατοντάδων ανθρώπων αυτής της ιδιαίτερης κοινότητας, οι οποίοι μαστίζονταν από την σαρκοβόρα νόσο.

forough-1Τόσο ψυχοφθόρο όσο και αποκαλυπτικό, αυτό το βαθύτατα συγκινητικό φιλμ αποτελεί σημείο αναφοράς για τον ιρανικό κινηματογράφο και ιδιαίτερα για το λεγόμενο «Ιρανικό Νέο Κύμα», με την σκηνοθέτιδά του να αποτελεί μια δημιουργό-ορόσημο. Το εκπληκτικό είναι πως η κατ’ εξοχήν ποιήτρια Farrokhzad -μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα για τα δεδομένα της χώρας της, κατάφερε να κερδίσει επάξια σπουδαία θέση στην κινηματογραφική βιβλιογραφία ανάμεσα σε πολλές άλλες μεγάλες προσωπικότητες του χώρου και να χαίρει της εκτιμήσεως  σημαντικών κριτικών, έχοντας προλάβει να δημιουργήσει ουσιαστικά μόνο αυτήν την ολιγόλεπτη ταινία, καθώς ένα τρομερό αυτοκινητιστικό δυστύχημα της στέρησε τη ζωή σε ηλικία μόλις 32 ετών. Η λογικά επόμενη υστεροφημία που έλαβε και συνεχίζει να λαμβάνει, προκύπτει -αν μη τι άλλο- από το βαθμό επιρροής που εξακολουθεί να ασκεί τόσο στην ποίηση όσο και στην 7η τέχνη, με την μοντερνιστική, αντισυμβατική της προσέγγιση και τη βαθιά φεμινιστική της ματιά να είναι υπαίτιες για τη διεθνή αναγνώριση που τελικώς δέχθηκε.

Γυρνώντας, όμως, πίσω στην θεματική του καθηλωτικού The House Is Blackκι έχοντας για οδηγό μας μια αεικίνητη κάμερα, έχουμε την δυνατότητα να περιπλανηθούμε μέσα στην κοινότητα των ασθενών, βυθιζόμενοι σε μια δίνη άκρως σοκαριστικών ασπρόμαυρων εικόνων που ίσως λίγοι θα άντεχαν να αντικρύσουν. Την ίδια στιγμή, γινόμαστε κι εμείς με τη σειρά μας μέλη του σύμπαντός τους και συνάμα μέτοχοι του καθημερινού τους πόνου, παρατηρώντας την καταβολή από την λέπρα και τα εμφανή της σημάδια πάνω στα σώματα όλων τους αδιακρίτως ηλικίας και φύλου, τις προσευχές και ικεσίες τους, τα συσσίτια, τις θεραπείες των γιατρών και τις προσπάθειες αποκατάστασης των πληγωμένων σωμάτων τους.

Και καθώς τα πορτρέτα των βασανισμένων υπάρξεων παρουσιάζονται μπροστά στα μάτια μας, αποσπάσματα από την Παλαιά Διαθήκη και το Κοράνιο απαγγέλλονται από τους συνεργάτες της Farrokhzad και την ίδια, εναλλασσόμενα με στίχους δικών της ποιημάτων. Το επιβλητικό αποτέλεσμα, που ασφαλώς εντείνεται με το παραπάνω σκηνοθετικό τέχνασμα, ενισχύεται επιπλέον με την παρουσίαση και της άλλης πλευράς της καθημερινότητας των λεπρών, μιας καθημερινότητας γεμάτης από διάθεση για ζωή. Τα παιχνίδια των παιδιών και το σχολικό τους μάθημα, η ενασχόληση των γυναικών με τον καλλωπισμό τους, οι συζητήσεις των αντρών, ακόμα και σκηνές από έναν γάμο παρελαύνουν μπροστά μας και αποδεικνύουν περίτρανα πως πράγματι είναι δυνατόν ακόμα και στις πιο σκοτεινές εποχές να υπάρξει ελπίδα και θέληση για ζωή.

%ce%b3%cf%85%cf%81%ce%af%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%87%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%af%ce%bf-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1%cf%82

Η Forough Farroukhzad και το συνεργείο της κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στο σχολείο της κοινότητας Behkadeh Raji.

Εν κατακλείδι, το The House Is Blackαποτελεί μια σκληρή ταινία τεκμηρίωσης που ένας λάτρης του είδους με γερό στομάχι δεν θα παρακολουθήσει μονάχα μια φορά, αντιλαμβανόμενος το γεγονός πως στόχος της δεν ήταν να σοκάρει τους θεατές, αλλά να τους ευαισθητοποιήσει, εξαλείφοντας την ασχήμια της αρρώστιας και απαλύνοντας ένα μέρος από τον πόνο των θυμάτων της, προχωρώντας στην γνωστοποίησή της λέπρας στο ευρύ κοινό. Τα πολλά διεθνή βραβεία που της απονεμήθηκαν, άλλωστε, επισφραγίζουν την αξία αυτού του δημιουργήματος που γυρίστηκε εντός 12 ημερών και οδήγησαν την ίδια την Forough Farrokhzad να έρθει κοντά με τα μέλη της κοινότητας σε τέτοιο βαθμό, ώστε να προχωρήσει στην υιοθεσία ενός μικρού παιδιού δυο ασθενών, με το οποίο είχε καταφέρει να αναπτύξει γερούς συναισθηματικούς δεσμούς.

Υ.Γ. Παρακολουθήστε παρακάτω το ντοκιμαντέρ με αγγλικούς υπότιτλους, έχοντας επίγνωση βέβαια πως ορισμένα σημεία του περιέχουν εξαιρετικά ωμές εικόνες.

Καλές προβολές και καλό Σαββατοκύριακο!

Advertisements

2 thoughts on “ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ: “The House Is Black”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s