Το stranger things είναι η εκδρομή στα 80ς που χρειάζεσαι

Είμαι από τους ανθρώπους που δεν στεναχωριούνται όταν τελειώνει το καλοκαίρι. Πάντα με πιάνει μια προσμονή και μια αγωνία τον Σεπτέμβρη ότι κάτι καινούριο με περιμένει στη γωνία να το ανακαλύψω. Κάθε Σεπτέμβρη. Εκτός από φέτος. Βλέπεις φέτος έχω ήδη αποδεχτεί ότι αυτός ο μήνας δεν ήρθε για να φέρει χαμόγελα. Και όχι δεν φταίει το trend απαισιοδοξίας που έχει αρχίσει να γίνεται must στους ανθρώπους. Φταίει λίγο που έχει αφόρητη υγρασία. Φταίει περισσότερο το ότι έχασα την συναυλία του Παύλου στην Τεχνόπολη για να λύσω φυσική. Μα πιο πολύ φταίει που είδα τα Διάφανα Κρίνα να μαραζώνουν και τον Θάνο Ανεστόπουλο να σβήνει για πάντα. Γενικά πολύ άσχημη αρχή για μένα που είμαι οπαδός τους.

Ευτυχώς όμως που υπάρχει και το netflix. Και οι αδερφοί Duffer. Και τα 80s. Με λίγα λόγια ευτυχώς που υπάρχει το Stranger Things. Το οποίο ναι, καλά κατάλαβες, αξίζει όλο το hype το οποίο το περιβάλλει. stranger-things-poster-netflix1

Η σειρά που μου κράτησε παρέα αυτές τις μέρες είναι ίσως η καλύτερη φετινή τηλεοπτική έκπληξη. Κι αν δεν πιστεύεις εμένα, πίστεψε τους χιλιάδες οπαδούς που ήδη μετρά. Δεν ξέρω τι σε κερδίζει πρώτο, να πω την αλήθεια. Ίσως είναι ο ρετρό χαρακτήρας της σειράς, ίσως το υπέροχο soundtrack, ίσως οι εξαιρετικές ερμηνείες, ίσως πάλι και η πλοκή.

Η σειρά μας μεταφέρει πίσω στο 1983 στην Indiana των ΗΠΑ με κεντρικούς ήρωες, μία παρέα μικρών αγοριών που λατρεύει τα παιχνίδια επιστημονικής φαντασίας και την τεχνολογία. Κι ενώ όλα μοιάζουν ιδανικά ένα βράδυ ένα από τα αγόρια γίνεται μάρτυρας ενός πολύ τρομακτικού περιστατικού και έπειτα εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος. Την ίδια ώρα που όλοι προσπαθούν να ανακαλύψουν τι συνέβη στον Will, η τοπική κυβέρνηση μοιάζει να έχει πολλά μυστικά να κρύψει καθώς ένα περίεργο κοριτσάκι κάνει την εμφάνιση του.

Θα μπορούσε εύκολα να είναι μία από τις ιστορίες του Stephen King ή ακόμα καλύτερα μία από τις αγαπημένες σε όλους 80ς ταινίες του Spielberg και του Carpenter. Και ναι η επιρροή από το E.T. αλλά και το Stand by Me είναι εμφανής αλλά δεν ενοχλεί κανέναν. Μάλλον επειδή το Stranger Things δεν αποσκοπεί σε συγκρίσεις. Οι αδερφοί Duffer δεν προσπαθούν να πάρουν τη θέση κανενός και αυτό βγαίνει μέσω της δουλειάς τους. Απλώς είναι πολύ καλοί στο να μας θυμίζουν γιατί οι ταινίες μυστηρίου των 80ς άρεσαν σε όλους.

Δεν είναι μόνο όμως οι αναφορές σε κλασσικές ταινίες που σε βάζουν στο κλίμα. Είναι και το soundtrack, το οποίο μας δίνει ελπίδες ότι υπάρχουν ακόμα δουλειές που μπορούν να προσφέρουν καλή εικόνα μαζί με καλό ήχο. Σε κάθε επεισόδιο θα ακούσεις ένα κομμάτι από Clash, Joy Division, The Smiths, David Bowie αλλά και τους δικούς μας Vangelis.

eleven-stranger-things-millie-b-brownΤο καστ είναι πολύ προσεγμένο, τα παιδιά παίζουν αρκετά φυσικά, o Charlie Heaton πείθει άψογα στον ρόλο του geeky outsider που μόλις έχασε τον αδερφό του, ο David Harbour δείχνει μια πιο κυνική πλευρά του στο ρόλο του σερίφη της πόλης και μας μαγεύει και η μέχρι πριν ξεχασμένη Winona Ryder σου βγάζει μια ανυπέρβλητη ανθρωπιά ενώ κοντεύει να τρελαθεί από την εξαφάνιση του μικρού της γιου. Είναι τόσο καλή η Ryder στο ρόλο της που σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί η κάποτε dark αγαπημένη της Αμερικής είχε πολύ καιρό να εμφανιστεί και ειδικά σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Και μετά θυμάσαι το σκάνδαλο που την ήθελε να κλέβει μπλουζάκια από εμπορικό κέντρο. Ας είμαστε όμως ειλικρινείς. Την παράσταση κλέβει η δωδεκάχρονη Millie Bobby Brown που υποδύεται την Eleven, το περίεργο κοριτσάκι που ανέφερα πριν. Με τα κοντοκουρεμένα μαλλιά της, τα μεγάλα εκφραστικά της μάτια και μία ερμηνεία που πολλά παιδιά της ηλικίας της θα ζήλευαν, η μικρή Millie σε κάνει να μη θέλεις να πέσουν οι τίτλοι τέλους. Προσωπικός μου αγαπημένος, ο Gaten Matarazzo, που υποδύεται τον μικρό Dustin, ένα από τα παιδιά της παρέας που λόγω μιας ανωμαλίας ψευδίζει, αλλά αυτό δεν τον σταματά από το ψάξει για το φίλο του.

Και κάπου εδώ είναι που σε κερδίζει η σειρά. Γιατί μπορεί το υπερφυσικό στοιχείο και η επιστήμη να παίζουν βασικό ρόλο στην πλοκή, αλλά εκεί που πέφτει η μεγαλύτερη βαρύτητα είναι στις σχέσεις ανάμεσα στους χαρακτήρες. Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για φιλικές, αισθηματικές ή οικογενειακές. Σημασία έχει ότι όλες παρουσιάζονται με ειλικρίνεια και σε κάνουν να αναγνωρίσεις πολλές από τις δικές σου σχέσεις σ’αυτές.

Κι αν δεν έχεις ακόμα πειστεί ότι η σειρά αξίζει το χρόνο σου, θα σου πω και κάτι ακόμη. Το stranger things έχει προς το παρών -ανακοινώθηκε ότι θα υπάρχει και δεύτερος κύκλος- μια σεζόν που αποτελείται από οχτώ επεισόδια της μίας ώρας το καθένα. Σύνολο, οχτώ ώρες. Ε, αν έπρεπε να περιγράψω αυτές τις οχτώ ώρες με πέντε λέξεις θα έλεγα όση νοσταλγία χωράει για τα 80ς. Και απευθύνομαι σε σένα που μεγάλωσες σε αυτά, σε σένα που έζησες ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής σου σ’αυτά, σε σένα που τα αγαπάς, σε σένα που εύχεσαι να τα είχες προλάβει, σε σένα που πάντα τα νοσταλγείς.

Για σένα είναι αυτή η σειρά. Και θα το καταλάβεις από τα πρώτα κιόλας λεπτά.

Δες το τρέιλερ του πρώτου κύκλου εδώ.

Advertisements

6 thoughts on “Το stranger things είναι η εκδρομή στα 80ς που χρειάζεσαι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s