Το ποίημα της εβδομάδας

Ένα ακόμα υπέροχο ποίημα από μια αναγνώστριά μας! Είναι τιμή μας που μας ακολουθούν τόσο προικισμένα άτομα, να το ξέρετε!

Θαυματοποιός

Φοράμε μάσκες,
ξεχνάμε να τις βγάλουμε,
κάποτε θα σπάσουν
και θα μας κόψουν
και θα ματώσουμε.
Και τότε θα σηκώσουμε τα μάτια ψηλά,
αλλά θα έχουμε σκοτώσει ήδη κάθε ίχνος ουρανού.
Δε θα έχουμε μπλε πάνω από εμάς.
Δε θα έχουμε μπλε γύρω μας.
Ούτε καν μέσα μας.
Η ελπίδα θα ‘ναι παρελθόν·
σα να μην υπήρξε!
Και εκείνη τη στιγμή
θα πονέσουμε περισσότερο,
απ’ όσο πονάμε τώρα.
Θα απομακρυνθούμε από κάθε ψευδαίσθηση,
που μέχρι πρότινος μας τροφοδοτούσε.
Χέρι – χέρι με το ρεαλισμό,
αν θες να επιβιώσεις.
Το σημερινό μας γέλιο
θα χτυπά στους τοίχους
σαν ηχώ, σαν αντίλαλος,
μόνο και μόνο για να μας θυμίζει,
ότι κάποτε ζήσαμε·
μα ήταν προσωρινό.
Μία στιγμή μέσα στην αιωνιότητα.
Ίσα που προλάβαμε να ανοίξουμε φτερά,
μετά ακούσαμε κάποιον να μας πυροβολεί…
Δεν τον είδαμε.
Αυτός όμως μας στόχευε,
ποιος ξέρει για πόσην ώρα.
Ο αγαπημένος μου ποιητής
δεν είναι ποιητής.
Είναι θαυματοποιός.
Και τον πίστεψα,
όταν τα έκανε όλα να φαίνονται
τόσο ωραία και τόσο ρομαντικά.
Και συνάμα τόσο αληθινά·
αχ! και να ήταν…

γ.γ.

πολύ πόλη.jpg

Advertisements

One thought on “Το ποίημα της εβδομάδας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s