Το album της εβδομάδας

Έχεις ακούσει το ‘’Perfect day’’ και το ‘’Walk on the wild side’ (τα κομμάτια που έκαναν τον Lou Reed γνωστό παγκοσμίως), ίσως και όλο το Transformer, αλλά δεν γνωρίζεις ποιος ήταν ο ήχος του μέχρι στιγμής. Το πρώτο πόνημά του λοιπόν, είναι το πιο αντιπροσωπευτικό για το πως θα εξελιχθεί στη σόλο καριέρα του και για το ποιο ήταν το παρελθόν του με τους Velvet Underground.

lou-reed1

O Lou φεύγει από τους  Velvet Underground το 1970 και δυο χρόνια αργότερα κυκλοφορεί o πρώτος δίσκος του. Δεν είναι όμως αυτή του η απόπειρα ένα παράδειγμα σαν αυτά των μουσικών που φεύγουν από την μπάντα τους για να κυκλοφορήσουν κάτι που δεν μοιάζει ή δεν ταιριάζει στον ήχο της.  Το ομότιτλο ‘’LouReed’’ του 1972 είναι το πέμπτο άλμπουμ των VU για τον υποφαινόμενο μιας και θα μπορούσε μουσικοσυνθετικά να αποτελέσει τον αντίστοιχο δίσκο Squeezeτου 1973 και την πιστή συνέχεια του Loaded (1970).Σαφώς  πιο πολυεπίπεδο με έξυπνες αλλαγές και ενορχήστρωση από τον ίδιο. Εμφανίζονται πιο έντονα τα jazz στοιχεία που ο Lou πάντα αγαπούσε (άκουσε το Lisasays), αλλά και πιο προοδευτικές αλλαγές και παύσεις (άκουσε το Ocean). Όμως δεν μπορούμε να αφήσουμε στην τύχη τις τεράστιες μορφές που εμφανίζονται στο άλμπουμ και σίγουρα φέρουν μερίδιο ευθύνης για το τελικό και πλούσιο αποτέλεσμα. Ο λόγος φυσικά γίνεται για τον Steve Howe στην κιθάρα και τον Rick Wakeman στο πιάνο και στα πλήκτρα (και οι δυο είναι μεγαθήρια του κλασσικού lineup των Yes, οι οποίοι αποτέλεσαν μια από τις μεγαλύτερες progressiverock μπάντες σε δημοφιλία και επιδραστικότητα, ειδικά τη δεκαετία του ‘70).

1

Δεν είναι όμως τυχαίο αυτό που υποστηρίζω. Είναι ένα VUalbum, διότι τα 8 από τα 10 ακυκλοφόρητα -μέχρι τότε- κομμάτια είναι των Velvet, παιγμένα με κάποιες μουσικές προσθήκες ή με διαφορετικές ενορχηστρώσεις. Τα υπόλοιπα 2,  «Going Down» and «Berlin» είναι καινούρια κομμάτια που ταιριάζουν όμορφα με το σύνολο, όπου το τελευταίο εμφανίζεται εδώ στην πρώτη και πιο ροκ έκφανσή του με αισθητές μουσικές αλλαγές και όχι όπως εκφράστηκε σχεδόν ένα χρόνο μετά σαν μια piano μελαγχολική μπαλάντα με avant garde εισαγωγή. Nα σημειωθεί  ότι το συγκεκριμένο κομμάτι αποτελεί το εναρκτήριο άσμα του τρίτου προσωπικού δίσκου του Lou (Berlin 1973).

hqdefault

Lou Reed’s (Album) Classics: «I Can’t Stand It», «Going Down», «Lisa Says», «Berlin».

Κων/νος Παπαπέτρου

*Περιμένουμε κι άλλα δικά σας κείμενα στην διεύθηνση μας style.rive.gauche@gmail.com !

Advertisements

5 thoughts on “Το album της εβδομάδας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s