Ένα ποίημα για την ημέρα της Μητέρας

της Μαρίας-Νίκης Ζαφειράκη

Γυναίκα

Θυγατέρα της θεάς Αφροδίτης,
‘συ όμοια με άλικο ρόδο.
Σε έχει υμνήσει περίσσια ο Ελύτης,
γυναίκα, ρίμα ακριβή, πλοίο που στέκει αρόδο.

Με τη ματιά σου ανθίζουν πανέμορφοι κήποι.
Μαραίνεται ο πόνος, το δάκρυ, η θλίψη.
Γυνάικα, μάνα, ‘συ διώχνεις τη λύπη,
απ’της καρδιάς τα απόκρημνα ύψη.

Η πλάση φωτίζεται με ένα σου βλέμμα.
Από ‘σε δίνει και παίρνει πνοή.
Της ύπαρξής σου το ολόλαμπρο στέμμα,
φοράς και σκορπίζεις φως στην ψύχη.

Ένα όνομα μόνο, γυναίκα,
αλαβάστρινο χέρι, κόκκινα χείλη.
Μαρίνα, Ελένη, Μαρία, Ρεβέκκα.
Γυναίκα ολάνθιστο ρόδο τ’Απρίλη.

Advertisements

8 thoughts on “Ένα ποίημα για την ημέρα της Μητέρας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s