Η αλήθεια στο γυαλί

Πέντε ημέρες μετρούν κιόλας από τη λήξη του 18ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, αυτής της κινηματογραφικής γιορτής που συγκεντρώνει και παρουσιάζει στο κοινό από το 1999 μια πληθώρα ταινιών που με καλλιτεχνικό τρόπο αναπαριστούν κομμάτια της πραγματικότητας, φέρνοντας στο φως ακόμα και τις πιο αθέατες πλευρές της. Εμείς, ζηλεύοντας τους τυχερούς στην συμπρωτεύουσα που κατάφεραν να παραστούν σε αυτήν την σειρά εκδηλώσεων και αναγνωρίζοντας συνάμα πως οι ταινίες τεκμηρίωσης, όπως είναι και η ελληνική απόδοση της λέξης “documentary”, είναι -τουλάχιστον για τα δεδομένα της χώρας-  είδος παραγνωρισμένο, επιχειρούμε να παρουσιάσουμε τρία πρόσφατα φιλμ διαφορετικής θεματικής, τα οποία αξίζουν την προσοχή και τον χρόνο μας. Στόχος μας; Αφενός να ανατρέψουμε την όποια λανθασμένη άποψη μπορεί να είχαμε κι εμείς οι ίδιοι στο παρελθόν περί ανιαρότητας του είδους κι αφετέρου να γνωρίσουμε κάποιες από τις κρυφές πτυχές αυτού του κόσμου.

  • Το διατροφικό: “That Sugar Film” (2014)

No 1Αυστραλέζικης καταγωγής, το πρώτο ντοκιμαντέρ της λίστας αφηγείται το προσωπικό ταξίδι του ηθοποιού και σκηνοθέτη αυτού του ζαχαρένιου φιλμ που ακούει στ’ όνομα Damon Gameau, καθώς επιχειρεί να ανακαλύψει (και να αποκαλύψει) όλη την αλήθεια πίσω από τα λεγόμενα «υγιεινά» συσκευασμένα και προπαρασκευασμένα τρόφιμα. Ο ίδιος γίνεται πειραματόζωο και εμείς τον παρακολουθούμε να καταναλώνει τα δήθεν αθώα φαγητά, καθώς συνειδητοποιούμε, παρέα πάντα με τον ίδιο, τις καταστροφικές επιπτώσεις που αυτά έχουν πάνω σε έναν υγιή οργανισμό. Με έναν παιχνιδιάρικο φακό και μια πολύχρωμη κινηματογραφική παλέτα, ο -αν μη τι άλλο- ριψοκίνδυνος εμπνευστής και δημιουργός της ταινίας επιχειρεί να παρουσιάσει «την πικρή αλήθεια για τη ζάχαρη» και, δίχως καμία αμφιβολία, το πετυχαίνει περίφημα.

  • Το μουσικό: “Searching for Sugar Man” (2012)

Και από το φιλμ για τη ζάχαρη, προχωράμε στην ταινία για τον «άνθρωπο από ζάχαρη», ενός θρύλου της folk και rock & roll σκηνής της δεκαετίας του ’70 με τ’ όνομα Sixto Rodriguez, για τον οποίον υπήρχαν φήμες πως έβαλε τέλος στη ζωή του επί σκηνής πριν πολλά χρόνια. Με οδηγούς δυο φανατικούς θαυμαστές του Rodriguez που αναζητούν την αλήθεια πίσω από τον μύθο, το κοινό θα ταξιδέψει σε όλα σχεδόν τα μήκη και πλάτη του πλανήτη αναζητώντας έναν καλλιτέχνη αφανή για το ευρύ κοινό, του οποίου οι μελωδίες και οι στίχοι αποτέλεσαν, ωστόσο, έμπνευση μιας ολόκληρης γενιάς νοτιοαφρικανών και της επανάστασης που εκείνη η γενιά προετοίμαζε κατά του απαρτχάιντ.

Νο 2

Η ταινία, τελικώς, θα αποτελέσει κάτι πολύ παραπάνω από μια απλώς μουσική βιογραφία, καθώς θα αναχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο: σε μια συγκινητική κι ελπιδοφόρα μαρτυρία ζωής ενός ανθρώπου που μπορεί το άστρο του να μην έλαμψε ποτέ όσο του άξιζε, ωστόσο η θέρμη της μουσικής του κατάφερε να αγγίξει βαθιά όλους όσους μυήθηκαν σ’ αυτήν.  Με ένα υπέροχο soundtrack, δια χειρός φυσικά του ίδιου του Rodriguez, να συνοδεύει τον θεατή κατά τη διάρκεια της προβολής, το μελωδικό αυτό παραμύθι, το οποίο και στήθηκε αριστοτεχνικά από τον πρόωρα χαμένο Malik Bendjelloul, απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και κέρδισε πολλά βραβεία, με ένα εξ αυτών να είναι το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ για το 2013.

  • Το κινηματογραφικό: Room 237” (2012)

Κάθε φαν του μεγάλου Stanley Kubrick που αγαπά το έργο του αμερικάνου σκηνοθέτη, αλλά και No 2που σέβεται τον ίδιο του τον εαυτό, θα εκπλαγεί ευχάριστα με αυτό το ντοκιμαντέρ που επιχειρεί να εξερευνήσει, να αποκαλύψει και να ερμηνεύσει με το δικό του πρωτότυπο τρόπο όλα τα κρυφά νοήματα της ψυχολογικής ταινίας τρόμου “The Shining” του 1980. Όντας από τα άτομα που όχι μόνο δεν τα πείραξε το γεγονός πως η ταινία δεν αποτύπωσε στην οθόνη ακριβώς την ιστορία του ομώνυμου μυθιστορήματος του Stephen King, αλλά και που έχουν παρακολουθήσει το έργο αμέτρητες φορές, δεν θα μπορούσα παρά να ενθουσιαστώ όταν έπεσα πάνω σε αυτό το δημιούργημα του Rodney Ascher, το οποίο και αποτυπώνει ευφάνταστα όλες εκείνες τις -παρατραβηγμένες ως ένα σημείο- υποθέσεις γύρω από μια ταινία που έχει πολεμηθεί ακόμα και από τον ίδιο τον King. Το ντοκιμαντέρ αυτό εστιάζει σε ένα από τα πιο απαγορευμένα δωμάτια της ιστορίας του σινεμά, το δωμάτιο 237 του παγωμένου ξενοδοχείου Overlook, τη στιγμή που μας προ(σ)καλεί να ανοίξουμε την πόρτα του και να περιπλανηθούμε μέσα στο στοιχειωμένο λαβύρινθό του, ένα λαβύρινθο που βρίθει από τρόμο, μυστήριο και απολαυστικότατες θεωρίες συνωμοσίας.

Καλές προβολές!

 

Advertisements

10 thoughts on “Η αλήθεια στο γυαλί

  1. Πρόσφατα παρακολουθούσα ενα ντοκιμαντέρ στην τηλεοραση για τη ζάχαρη και τα προπαραςκευαςμενα προίοντα και πέραν απο τις γενικα παραδεκτές αλήθειες, οτι η ζάχαρη ειναι εθιστική, εκλύει ντοπαμίνες-ορμόνες ευχαρίστησης στον εγκέφαλο- και εκπαιδευόμαστε καθε τρεις κ λιγο να θελουμε όλο κ μεγαλύτερη δόση, αυτο που που με συγκλόνισε (την έρευνα την έκανε μια ξένη ακτιβίστρια αλλα δεν θυμαμαι τον τίτλο του ντοκιμαντέρ ούτε το ονομα της γιατι έπεσα πανω του στην μέση της διαρκείας του κ τυχαία) ηταν οτι…πολλοι ελεγκτές τροφίμων και συστατικών σε σπουδαίους κρατικούς φορείς και σε κορυφαίες θέσεις, έχουν υπάρξει προηγουμένως στην καριέρα τους μεγαλοστελέχη των εταιριών των οποια σημερα τα προϊόντα καλούνται να πιστοποιήσουν ως υγιεινά…χμμ…Τοποθετημένοι δηλαδη, δικοί τους…Τα συμπεράσματα δικά σας…Εξαιρετικο άρθρο Ειρήνη μου, ενδιαφέρουσες όλες οι ταινιες!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Σε ευχαριστώ πολύ, χάρηκα που το βρήκες ενδιαφέρον! Όπως εξαιρετικά ενδιαφέρον φαίνεται και το ντοκιμαντέρ στο οποίο αναφέρεσαι… Αν βρεις τον τίτλο θα ενδιαφερόμουν πολύ να το έγραφες εδώ στα σχόλια για να το ψάξω! Όσο για αυτό με τους κρατικούς φορείς και τους ελεγκτές τροφίμων που αναφέρεις, αποδεικνύει ακόμα μια φορά τη διαφθορά του συστήματος, οπότε δυστυχώς δεν εκπλήσσομαι καθόλου…

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Λοιπόν το βρήκα, λέγεται «sugar blues», δεν το ειχα δει απο την αρχη και δεν ήξερα οτι η κοπέλα ειχε διαγνωστεί με διαβήτη κύλησης κατα τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, κ ετσι ξεκίνησε αυτη την έρευνα…Δες εδω http://www.skai.gr/news/culture/article/299156/tainia-enadia-stin-mafia-tis-zaharis/ Και εδω https://vimeo.com/106120127.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Eγώ θέλω πολύ να δω το ‘saving face’ . Είχε προταθεί για όσκαρ το 2012 καί έχει σχέση με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι γυναίκες στο Πακιστάν, όταν προσπαθούν να υψώσουν το αναστημά τους και να πάνε ενάντια στους προκαθορισμένους κανόνες. Συγκεκριμένα μιλά για τις υποθέσεις που τις καίνε με οξύ στο πρόσωπο και που σπάνια βγαίνουν στο φως της δημοσιοτητας.
    Δυστυχώς δεν έχω βρεί ακόμη τον τρόπο να το δω, αλλά που θα πάει , κάποια στιγμή θα πέσει στα χερια μου (lol).

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Φοβερή επιλογή και συγκλονιστική ιστορία… Μπορείς να το δεις σε αυτό το λινκ http://www.dailymotion.com/video/x2rb47k Επίσης να σου προτείνω με τη σειρά μου το φετινό νικητή των Όσκαρ στην κατηγορία των ντοκιμαντέρ μικρού μήκους που λέγεται «A Girl in the River: The Price of Forgiveness» και πραγματεύεται κ αυτό την σκληρή πραγματικότητα των γυναικών στο Πακιστάν.

      Μου αρέσει!

      • Σ’ευχαριστώ πολύ για το λινκ. Το «A Girl in the River: The Price of Forgiveness» το εχω στα υπόψη μου και είναι το επόμενο της λίστας μου. Είναι πολύ σκληρή η ζωη των γυναικων εκεί και δυστυχώς δεν υπάρχει δικαίωση!

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s