Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά

Μην έχοντας την παραμικρή επαφή με το πολιτικό μυθιστόρημα, διάλεξα ένα από τα βιβλία που από καιρό μου είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον για να εντρυφύσω στο είδος. Οι εντυπώσεις είναι κάτι παραπάνω από θετικές και σίγουρα αυτό το χρωστάω στον Άνθρωπο που αγαπούσε τα σκυλιά του Λεονάρδο Παδούρα.

Κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο Ιβάν, ένας νεαρός δημοσιογράφος, θα γνωρίσει τυχαία έναν περίεργο ξένο σε μια ακροθαλασσιά της Αβάνας. Οι δυο τους θα αναπτύξουν μια περίεργη σχέση μεταξύ τους, αυτή του εξομολόγου και του εξομολογούμενου. Ο περίεργος αυτός ξένος θα αρχίσει να διηγείται στον Ιβάν την ιστορία του Ραμόν Μερκαντέρ, ενός ανθρώπου που εκπαιδεύτηκε από τις σοβιετικές δυνάμεις για να δολοφονήσει τον μπολσεβίκο επαναστάτη και εξόριστο του σταλινικού καθεστώτος, Λεφ Νταβίντοβιτς Τρότσκι. Παράλληλα με την ιστορία του δολοφόνου, στο βιβλίο εξιστορείται η ζωή του Τρότσι από το διάστημα της εξορίας του μέχρι την δολοφονία του και του Κουβανού Ιβάν που το άκουσμα εκείνης της μυστηριώδης εξομολόγησης θα σταθεί ευχή και κατάρα για το υπόλοιπο της ζωής του.

Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά είναι έργο μεγαλειώδες και βαρύ (έως και ασήκωτο), ένα μυθιστόρημα με βάση την πολιτική ίντριγκα. Ο Παδούρα συνθέτει αριστοτεχνικά ένα σταυροδρόμι ιστοριών αναμιγνύοντας την Ιστορία με την φαντασία και χαρίζει φωνή στα πυρπολημένα όνειρα τόσων ανθρώπων που πίστεψαν πως μια ουτοπική ιδέα θα γινόταν πραγματικότητα στα χέρια σαθρών ηγετών.

Επιπλέον, δεν πρέπει να παραλείψω ένα μεγάλο μπράβο στον μεταφραστή αυτού του βιβλίου, Κώστα Αθανασίου. Συχνά λησμονούμε να αναφερθούμε στους αφανείς αυτούς ήρωες που βρίσκονται ανάμεσα στους λογοτέχνες και σε εμάς, αλλά η αλήθεια είναι ότι τους οφείλουμε πάρα πολλά. Το βιβλίο λόγω όγκου και περιεχομένου είναι αρκετά δύσκολο από μόνο του, χωρίς την καλοδουλεμένο μετάφρασμα του κυρίου Αθανασίου, η αξία του θα μειωνόταν αισθητά.

Τέλος, πρέπει να εξομολογηθώ ότι πρώτη φορά μετα το 1984 του Όργουελ ένα βιβλίο που γέννησε τέτοια συναισθήματα, μια μύξη δέους και λύτρωσης ταυτόχρονα. Το προτίνω ανεπιφύλαχτα σε όλους!

image

Advertisements

16 thoughts on “Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά

  1. Μοιάζει πάρα πολύ ενδιαφέρον, όπως το παρουσίασες Ιωάννα μου! Επίσης, το γεγονός ότι εκτυλίσσεται -αν κατάλαβα καλά- στην Κούβα με ελκύει ακόμα περισσότερο, μιας και κρύβω μια αδυναμία για τη συγκεκριμένη χώρα και την κουλτούρα της.

    Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Ενδιαφέρων βιβλίο όντως, εάν και βέβαια το διάβασα με μεγάλη επιφύλαξη, έχοντας στο μυαλό ότι είναι αυτό που λες; πολιτικό μυθιστόρημα. Άλλωστε, την ίδια επιφύλαξη είχα όταν διάβαζα και το Αρχιπέλαγος Γκουλαγκ.
    Όντως βαρύ το βιβλίο αν και η ροή του ήταν αυτή η οποία με έκανε να το τελειώσω και τόσο γρήγορα, πόσο μάλλον να το ευχαριστηθώ.

    Υ.Γ. Το πολιτικό μυθιστόρημα, θέλει και μία παραπάνω μελέτη. Οι λέξεις έχουν βάρος, πόσο μάλλον όταν συγκεντρώνονται πολλές μαζί, με μία ροή, αναδεικνύοντας κάτι (αλλάζοντας κάθε φορά). Θέλει επομένως και μία μελέτη πάνω και στην ιστορία, την κοινωνία, και πολύ περισσότερο στην οικονομία.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Έχετε απόλυτο δίκαιο σε όλα τα σημεία που τονίσατε! Το πολιτικό μυθιστόρημα είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα και απαιτητικά είδη είδη και για τον ίδιο τον συγγραφέα αλλά και για τους αναγνώστες. Ήταν η πρώτη μου επαφή και ήμουν αρκετά φοβισμένη, αλλά ο Παδούρα έχει τον τρόπο του ακόμα και με τους πιο άπειρους παίχτες!
      Σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σας, καλό Σαββατοκύριακο!

      Μου αρέσει!

  3. Πολύ γνωστό βιβλίο αλλά ούτε κι αυτό έτυχε να το διαβάσω.. Φαντάζομαι θα ναι και δύσκολο στην ανάγνωση λόγω του ότι πρέπει να γνωρίζει ο αναγνώστης και κάποια ιστορικά δεδομένα, ε; Εννοώ για να μπορέσει να εντρυφήσει στο κείμενο. Πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση!!
    Σε φιλώ!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Και εγώ το φοβόμουν, αλλά πέρα από τα εντελώς βασικά δεν χρειάζεται να ξέρει κανείς κάτι άλλο. Σε μερικά σημεία κουράζει με ονόματα και καταστάσεις, όμως είναι τόσο ενδιαφέρουσα και απορροφητικη η πλοκή που δεν θα το καταλάβεις καν!

      Μου αρέσει!

  4. Αν μιλάει για τον Τροτσκι και την εξορία του τότε σίγουρα μιλάει και για την τελευταία περίοδο της ζωής του που διέμενε σ’ ένα σπίτι-φρούριο στην Πόλη του Μεξικού, όπου και κατάφεραν τελικά να τον δολοφονήσουν. Ετυχε να βρεθώ σ’ αυτό το σπίτι – όταν ταξίδεψα στο Μεξικό- και να δω το δωμάτιο στο οποίο σκότωσαν τον Τρότσκι. Θυμάμαι ακόμη την ιστορία όλης της οικογένειας του, το πως σκότωσαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι ένα-ένα όλα του τα παιδιά και στο τέλος άφησαν αυτόν. Απάνθρωπα δύσκολη ζωή, αγώνας μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Αν στο βιβλίο μεταφέρεται όλη αυτή η φρίκη – μεταξύ άλλων γεγονότων – τότε σίγουρα αξίζει. Ευχαριστούμε για τη διαφορετική βιβλιο-πρόταση! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Φανή μου εσύ έχεις πάει στο Μεξικό και μας μιλάς για κουρου τώρα 😝
      Ναι, το βιβλίο μεταφέρει τα χρόνια του Τρότσκι στην εξορία (από την Πρίγκηπω μέχρι την δολοφονία του στο Μεξικό) με μεγάλη ακρίβεια. Ειδικά εσύ που έχεις αγγίξει ένα κομμάτι της ιστορίας του πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσεις αυτό το βιβλίο. Την ιστορία μπορεί να την ξέρεις, αλλά αξίζει να διαβάσεις και την καταπληκτική του Παδούρα!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Παράθεμα: Αγαπημένα Φεβρουαρίου | style rive gauche

  6. Παράθεμα: Reading Challenge I | style rive gauche

  7. Παράθεμα: Reading Challenge II | style rive gauche

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s