Πως να κρυφτείς απ τα παιδιά…

Σήμερα το απόγευμα περπατούσα προς τα Αγγλικά σκυφτή. Μετρούσα τους μήνες για τις εξετάσεις, τις εργασίες που πρέπει να παραδώσω μέσα στην εβδομάδα και ένα κάρο άλλα πράγματα πρέπει να χωρέσουν κάπου στο 24ωρο. Ξαφνικά ακούω πίσω μου μια ψιλή φωνή να γελά και να λέει «όμορφο το παντελόνι σου!». Γυρνάω και βλέπω μπροστά μου ένα μικρό ξανθό άγγελο. Δεν θα ταν παραπάνω από δέκα χρονών. Οι μπούκλες τις ξεπηδούσαν σε διάφορα μήκη πάνω από το κεφάλι της και κάτω στο  δεξί της μάγουλο είχε γραμμές από μαρκαδόρο. Έτρεξε, σχεδόν, χορευτικά δίπλα μου και συνέχισε να μου λέει πόσο μου πάνε τα ρούχα μου. Εγώ, με το ύφος του ξένου, του μεγάλου, την ευχαρίστησα και την ρώτησα τι τάξη πάει.  Ένα περίεργο πράγμα να δεις, το πρόσωπο της ήταν όλο ένα χαμόγελο.  Ασυναίσθητα χαμογέλασα και εγώ. Πήγαινε και εκείνη στα αγγλικά με την νέα της σάκα, «που είναι μπλε σαν την θάλασσα».  Ήταν χαρούμενη, μου είπε, ξεκίνησε γαλλικά στο σχολείο και της αρέσουν περισσότερο από τα αγγλικά, είναι πιο «περίεργα».  Δεν μίλησα, πάλι  χαμογέλασα. Κάποια μου θυμίζει σκέφτηκα.  Μπήκαμε μέσα και χωθήκαμε βιαστικά η κάθε μία στην τάξη της. Δεν την ρώτησα το όνομα της, όμως δεν χρειάζεται. Για μένα είναι η μικρή Ιωάννα…

Advertisements

6 thoughts on “Πως να κρυφτείς απ τα παιδιά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s