Το ποίημα της εβδομάδας

Δεν είναι (ακόμα) η εποχή των κερασιών, αλλά όταν διαβάσετε την ομότιτλη ποιητική συλλογή του Γιώργου Δομιανού θα γίνει. Να ορίστε και τα πειστήρια, μικρά άνθη κερασιάς πέφτουν στο μπαλκόνι σας διαβάζοντας το παρακάτω ποίημα.

Edited with Afterlight (1).jpg

Συνέχεια

Advertisements

Κρύο χώμα του Adrian McKinty

Είμαι από αυτούς τους αχαρακτήριστους που αν δεν μπει κατακαλόκαιρο δεν πιάνουν αστυνομικό στα χέρια τους. Η τύχη όμως τα ‘φερε, ή μάλλον καλύτερα η κακοκαιρία, και αποκλείστηκα στο νησί με το Κρύο Χώμα του Adrian McKinty. Οι σελίδες γυρνούσαν σαν να τις έπαιρνε ο αέρας και εγώ δεν βλέπω την ώρα να προχωρήσω στην επόμενη υπόθεση του αστυνόμου Σον Ντάφι. Μέχρι τότε βέβαια ας πούμε δυο λόγια για το αυτό εδώ το διαμαντάκι, το πρώτο της σειράς.

mmm

Συνέχεια

Το ποίημα της εβδομάδας

Ένας αιώνας έχει περάσει από τον θάνατό του και ακόμα το ασίγαστο πνεύμα του τροφοδοτεί την φωτιά της τέχνης. Ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ είχε την τύχη να γεννηθεί στην αυγή της αλλαγής του σύγχρονου κόσμου, να κάνει παρέα με τους μετέπειτα καλλιτεχνικούς θρύλους της εποχής και να επηρεάσει με την ζωή και το έργο του την γαλλική και παγκόσμια λογοτεχνία. Παρά τις τόσες προσφορές του, από το βάπτισμα του σουρεαλισμού μέχρι και την εισαγωγή της ποιητικής τεχνικής των calligrammes, έχω την εντύπωση πως το όνομά του, και σαφώς το έργο του, δεν χαίρει του σεβασμού που του αξίζει. Είναι κομμάτι παραγνωρισμένος στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό χωρίς κανένα απολύτως λόγο. Τα έργα του, ακόμα και στις μέρες μας, παραμένουν τόσο τρομακτικά πρωτοποριακά που άλλη πένα δεν τα έχει φτάσει. Διαβάστε και θαυμάστε.

838_838_apollinaire

Συνέχεια

Ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση

Τις τελευταίες εβδομάδες σε κάποιες, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, αθηναϊκές κινηματογραφικές αίθουσες προβάλλεται ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες της γείτονος χώρας. Ο Ara Güler, ή αλλιώς το μάτι της Κωνσταντινούπολης, κουβαλούσε την ιστορία μέσα του πριν τελικά την αποτυπώσει με το πάτημα του κλείστρου της φωτογραφικής του μηχανής. Συνέχεια

Η γάτα μου η Γιουγκοσλαβία του Παϊτίμ Στάτοβτσι

Με μια κουστουμαρισμένη γάτα στο εξώφυλλο και τον σουρεαλιστικό τίτλο Η γάτα μου η Γιουγκοσλαβία, το παρθενικό συγγραφικό πόνημα του Παϊτίμ Στάτοβτσι υπόσχεται πολλά και καταφέρνει ακόμα περισσότερα. Τα Βαλκάνια, έστω και ως σημείο αναφοράς, ζωντανεύουν από το νέο συγγραφικό αίμα. Τα παιδιά εκείνα που έφυγαν μακριά τους για μια καλύτερη ζωή, επιστρέφουν με όπλο την πένα για να απελευθερώσουν τα φαντάσματα των γονιών τους.

Edited with Afterlight.jpg

Συνέχεια

Το ποίημα της εβδομάδας

Πριν από μερικές εβδομάδες έπεσε στα χέρια μου η ποιητική συλλογή της Έρσης Σωτηροπούλου, Άνρωπος στη θάλασσα, και από τότε επιστρέφω τακτικά θαυμάζοντας ξανά και ξανά την πλούσια αν και λιτή γραφή της. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και είναι με βεβαιότητα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ποιητικά πονήματα των τελευταίων μηνών. Δια λόγου το αληθές:

anthropos

Συνέχεια

Τρεις ταινίες για τον Ιανουάριο

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, όπως θα έπρεπε, ο κανονικός τίτλος αυτής της ανάρτησης θα πρέπει να ήταν τρεις σχεδόν μέτριες ταινίες για τον Ιανουάριο και μια έκπληξη. Επειδή όμως το σχεδόν από το μέτριο απέχει μια αιωνιότητα, αποφάσισα να μιλήσω για όσες ταινίες παρακολούθησα αυτόν τον μήνα και να αφήσω τις περαιτέρω εντυπώσεις σε σας. Εξάλλου ο καθένας έχει την δική του ματιά, έτσι δεν είναι;

Συνέχεια