Το ποίημα της εβδομάδας

Στις 16 Αυγούστου 1920 γεννήθηκε ο μεγάλος Charles Bukowski και ένα ακόμα εβδομαδιαίο ποίημα του ανήκει. Αυτή τη φορά θα ακούσω την συμβουλή που μου είχε δώσει κάποτε ένας τύπος και θα αναρτήσω μαζί και την μελοποιημένη εκτέλεση του ποιήματος από τον Θάνο Ανεστόπουλο. Πέθανε ο θείος Τσαρλς, πέθανε ο Θάνος, πέθανες και εσύ. Ήθελα απλά να το ξέρεις.

Αγκάλιασε το σκοτάδι

ο σάλος είναι ο θεός
η τρέλα είναι ο θεός

όταν ζεις μονίμως ήρεμα
ζεις μονίμως το θάνατο.

η αγωνία μπορεί να σκοτώσει
ή
η αγωνία μπορεί να κρατήσει το βάρος της ζωής
αλλά η ηρεμία είναι πάντα τρομακτική
η ηρεμία είναι ό,τι χειρότερο
να περπατάς
να μιλάς
να χαμογελάς,
να φαίνεται ότι είσαι.

μην ξεχνάς τα πεζοδρόμια
τις πόρνες,
την προδοσία,
το σκουλήκι μέσα στο μήλο,
τα μπαρ, τις φυλακές,
τις αυτοκτονίες των εραστών.

εδώ στην Αμερική
έχουμε δολοφονήσει έναν πρόεδρο και τον αδερφό του,
ένας άλλος πρόεδρος παραιτήθηκε από τη θέση του.

οι άνθρωποι που πιστεύουν στην πολιτική
είναι σαν τους ανθρώπους που πιστεύουν στο θεό¨
είναι κάτι αποτυχημένοι που έχουν έφεση
στα ασήμαντα.

δεν υπάρχει θεός
δεν υπάρχει πολιτική
δεν υπάρχει ηρεμία
δεν υπάρχει έρωτας
δεν υπάρχει έλεγχος
δεν υπάρχει σχέδιο

μείνε μακριά από το θεό
παράμεινε ενοχλημένος

γλίστρα

Bestsellers που αρχικά απορρίφθηκαν από τους εκδότες

Αναδημοσίευση από το πολύτιμο SpoilerAlert

Δυστυχώς γι’αυτούς, δεν είναι όλοι οι εκδότες το ίδιο διορατικοί. Πολλές φορές απορρίπτουν ένα βιβλίο, που εκδίδεται από άλλο εκδοτικό οίκο και τον πνίγει στα χρήματα. Να μερικά παδαδείγματα:

“Little Women” της Louisa May Alcott
Τη συμβούλεψαν “Stick to teaching.”. Όταν εκδόθηκε όμως είχε άμεση επιτυχία και κατέληξε να γίνει κλασικό έργο και να μεταφερθεί στον κινηματογράφο.

“The Diary of a Young Girl” της Anne Frank
Δεκαέξι φορές απορρίφθηκε, μία φορά μάλιστα με τη δικαιολογία: “The girl doesn’t, it seems to me, have a special perception or feeling which would lift that book above the ‘curiosity’ level.” Τελικά ο κόσμος το λάτρεψε και το λατρεύει ακόμα. Έχει δημιουργηθεί μουσείο αφιερωμένο στην Άννα Φρανκ, ταινίες και ντοκιμαντέρ και το όνομά της είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο.

“Harry Potter and the Philosopher’s Stone” της J.K. Rowling
Ένα από τα πιο γνωστά βιβλία σε παιδιά και ενηλίκους των τελευταίων ετών, που έκανε πλούσια τη δημιουργό του, απορρίφθηκε 8 φορές, πριν η κόρη ενός εκδότη, διαβάσει το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου και παρακαλέσει το μπαμπά της να της φέρει τη συνέχεια της ιστορίας.

“Lolita” του Vladimir Nabokov
Ένα από τα γράμματα απόρριψης που πήρε για τη Λολίτα ο Nabokov, έλεγε¨: “It is overwhelmingly nauseating, even to an enlightened Freudian. To the public, it will be revolting. It will not sell, and will do immeasurable harm to a growing reputation… I recommend that it be buried under a stone for a thousand years.” Τελικά η Λολίτα πούλησε πάνω από 50 εκατομμύρια αντίτυπα.

“Animal Farm” του George Orwell
Τέσσερις φορές απορρίφθηκε το μυθιστόρημα του επικριτή του Στάλιν, Τζωρτζ Όργουελ, και μάλιστα ήταν ο T.S. Eliot που έγραψε σε μια από τις απορριπτικές επιστολές “We have no conviction that this is the right point of view from which to criticize the political situation at the current time.”

“The Wonderful Wizard Of Oz” του L. Frank Baum
Σήμερα είναι ένας πασίγνωστος τίτλος. Πριν το 1900 όμως, ο συγγραφέας του είχε λάβει την απορριπτική επιστολή που τον πληροφορούσε πως ήταν: “Too radical of a departure from traditional juvenile literature.”

“Carrie” του Stephen King
Σε κατάσταση ένδειας ήταν η οικογένεια King, μετά από τις 30 επιστολές απόρριψης που είχε λάβει ο Stephen King για να εκδώσει το πρώτο του μυθιστόρημα. Απογοητεύτηκε και το πέταξε στα σκουπίδια, αλλά η γυναίκα του το έσωσε και τον πίεσε να ξαναπροσπαθήσει. Τελικά την επιτυχία του πρώτου του βιβλίου, ακολούθησαν πολλά πολλά άλλα.

“Moby Dick” του Herman Melville
Του είχαν πει: “It is very long, and rather old-fashioned“. Όταν τελικά εκδόθηκε, πούλησε μόνο 50 αντίτυπα, πριν ο συγγραφέας του πεθάνει το 1891. Σήμερα είναι μια από τις πιο γνωστές νουβέλες περιπέτειας.

“The Chronicles of Narnia” του C.S. Lewis
Τα πασίγνωστα πια βιβλία του C.S.Lewis, απορρίπτονταν για χρόνια από τους εκδοτικούς οίκους. Όταν τελικά εκδόθηκαν, μεταφράστηκαν σε 47 γλώσσες.

“The Lord Of The Flies” του William Golding
Η αλληγορική αυτή νουβέλα του 1954 απορρίφθηκε με τη δικαιολογία πως ήταν: “An absurd and uninteresting fantasy which was rubbish and dull.” Από τότε ή ιστορία έχει μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο, αλλά έχει δραματοποιηθεί και σε συνέχειες στο ραδιόφωνο.

“Life of Pi” του Yann Martel
Το βιβλίο περιπέτειας που πρόσφατα έγινε και επιτυχημένη ταινία, είχε απορριφθεί πέντε φορές πριν τελικά βρει το δρόμο προς την έκδοσή του.

“The Notebook” του Nicholas Sparks
Απορρίφθηκε 24 φορές προτού βρει εκδότη. Μόλις μία εβδομάδα μετά την έκδοσή του, πουλήθηκε στην Time Warner για 1 εκατομμύρια δολάρια.

“The Great Gatsby” του F.Scott Fitzgerald
“An absurd story as romance, melodrama or record of New York high life” είχαν πει, απορρίπτοντάς το. Όταν όμως βρήκε εκδότη, δέχτηκε αρκετές καλές κριτικές, χωρίς όμως να ενθουσιάσουν τον συγγραφέα. Σήμερα θεωρείται ένα από τα κλασικά βιβλία και έχει μεταφερθεί 5 φορές στον κινηματογράφο.

“Jonathan Livingston Seagull” του Richard Bach
Οκτώ ολόκληρες φορές απορρίφθηκε “Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον”, με τη δικαιολογία πως μια ιστορία ειπωμένη από την πλευρά ενός γλάρου ήταν γελοία, πριν τελικά εκδοθεί. Πούλησε 40 εκατομμύρια αντίτυπα.

“Gone With the Wind” της Margaret Mitchell
Τριάντα οκτώ φορές απορρίφθηκε, πριν τελικά εκδοθεί αυτό το βιβλίο, που τελικά κέρδισε το βραβείο Pulitzer το 1937. Μόλις 2 χρόνια αργότερα η ιστορία μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη και έγινε μία από τις πιο επιτυχημένες ταινίες στην ιστορία.

13 Reasons Why (μέρος 2ο)

γράφει η Αγγελική Δρακάκη

* διαβάστε το πρώτο μέρος εδώ

Όταν έμαθα πως το βιβλίο θα γίνει σειρά ξετρελάθηκα από την χαρά μου και ανυπομονούσα να ξεκινήσει. Την είδα με μεγάλη επιφυλακτικότητα και όμως δεν απογοητευτικά καθόλου. Ήταν ακριβώς όπως το βιβλίο με ελάχιστες διαφορές (που θα αναφερθώ παρακάτω σε αυτές). Βασικά η σειρά συμπληρώνει το βιβλίο, έκει που το πρώτο υστερεί έρχεται η σειρά, συμπληρώνει τα κενά και έτσι έχεις ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Όταν διάβαζα το βιβλίο πάντα αναρωτιόμουν τι γινόταν με όλους τους υπόλοιπους που άκουσαν τις κασέτες, ποια η αντίδραση τους, οι σκέψεις τους, τα συναισθήματα τους. Ήρθε λοιπόν η σειρά για να μου λύσει κάποιες απορίες μου.

636268249942475577-2052136067_13-reasons-why-serie-de-tv-sound.jpg

 

Αρχικά, έχει σκηνές από τις ζωές όλων των εμπλεκομένων που είναι στις κασέτες. Πως είναι στο σπίτι τους, οι φίλους τους, οι γονείς τους. Τι νιώθουν, τι σκέφτονται, το πως είναι η ζωή του γενικά. Βλέπουμε λοιπόν πως έχουν επηρεαστεί όλοι από την αυτοκτονία της Χάνα αλλά και από τις κασέτες που έχουν ακούσει κάποιοι. Πως έχει αλλάξει η ζωή τους από τότε και μετά ,ζουν στις σκιές και στον φόβο. Φόβο κυρίως γιατί ο Κλέυ που ακούει τις κασέτες, μπορεί να ανοίξει το στόμα του να τα πει όλα ή ακόμα χειρότερα να δείξει σε κάποιον τις κασέτες και έτσι να αποκαλυφθούν καλά κρυμμένα προσωπικά τους μυστικά. Επίσης στη σειρά παρουσιάζεται διεξοδικότερα και ο αγώνας τον γονιών της άτυχης κοπέλας όσο προσπαθούν να μαζέψουν τα κομμάτια τους και να μάθουν την αλήθεια πίσω από την αυτοκτονία της κόρης τους.

Καθώς ο Κλέυ ακούει τις κασέτες και περιφέρεται στα μέρη όπου το υποδεικνύει ο χάρτης, βλέπουμε σε flashback όλες τις σκηνές που περιγράφει η Χάνα. Και εδω μου αρέσει η αντίθεση που έχει δημιουργηθεί μέσω του φωτισμού των σκηνών του τότε και του τώρα. Οι σκηνές στα flashback είναι πιο φωτεινές (τουλαχιστον αυτες που είναι μέρα) υποδηλώνοντας πως ήταν η ζωή για όλους όταν ζούσε η Χάνα, πιο φωτεινή, χαρούμενη και ευχάριστη. Αντίθετα, οι σκηνές του τώρα είναι πιο μουντές, υποδηλώνοντας την θλίψη και τον πόνο που έχει προκαλέσει ο θάνατος της σε όλους. Τουλάχιστον εγώ έτσι το κατάλαβα.

Θεωρώ πως οι κασέτες είναι και ένας τρόπος «εκδίκησης» από την μεριά της Χάνα σε αυτούς που της συμπεριφέρθηκαν άσχημα. Μέ αυτόν τον τρόπο τους βάζει όλους να αναρωτιούνται τι έκαναν λάθος και πως έπρεπε να το διορθώσουν αλλά πλέον είναι αργά, τους κάνει να αισθανθούν τύψεις για τις πράξεις και τα λεγόμενα τους. Κάτι για να θυμούνται στην υπόλοιπη ζωή τους.

Μέσα από την αυτή την σειρά βλέπουμε το φαινόμενο της χιονοστιβάδας. Δηλαδή πως μια πράξη ή μια κουβέντα είναι ικανά να επηρεάσουν άλλους ανθρώπους και έτσι το ένα γεγονός να φέρει το άλλο.

Όλη η σειρά, από την αρχή μέχρι το τέλος, είναι πολύ φορτισμένη συναισθηματικά. Δεν είναι από τις σειρές που θα κάτσεις να δεις και θα πεις «α ωραία σειρά να την απολαύσω». Θα σε βάλει σε σκέψεις και θα αναρωτηθείς για πολλά πράγματα, θα στεναχωρηθείς και ίσως κλάψεις.

Δύο αγαπημένες μου σκηνές είναι όταν ο Κλέυ ακούει την κασέτα του και η σκηνή αυτοκτονίας της Χάνας, στιγμές εξαιρετικά έντονες και θλιβερές. Και στις δύο σκηνές ήθελα με κάποιο μαγικό τρόπο να τηλεμεταφερθώ και να πω στον μεν Κλέυ πως ότι έγινε έγινε και ο χρόνος δε μπορεί να γυρίσει πίσω και στην δε Χάνα ότι όλα θα πάνε καλά και να την πάρω μια αγκαλιά.

Το τελευταίο επεισόδιο της σειράς άφησε πολλά ερωτήματα που ευελπιστώ να απαντηθούν στην δεύτερη σεζόν της σειράς χωρίς να την τραβήξουν από τα μαλλιά. Αν τα πράγματα γίνουν όπως τα φαντάζομαι θα είναι και κάποια δικαίωση που δεν είδα στο βιβλίο, στο οποίο τελειώνει απότομα και δεν ξέρουμε τι συνέβη στην συνέχεια.

ΛΙΓΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ

Η σειρά έκανε πρεμιέρα στης 31 Μαρτίου του ‘17 από το κανάλι Netflix, ενώ η δεύτερη σεζόν ανακοινώθηκε ότι θα προβληθεί το ‘18. Η πρώτη σεζόν έχει συνολικά 13 επεισόδια. Την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Brian Yorkey, ο οποίος μαζί με την Diana Son είναι συν-σεναριογράφοι της σειράς .Οι εκτελεστικοί παράγωγοι είναι Τom McCarthy, Joy Gorman Wettels, Steve Golin, Michael Sugar, Selena Gomez, Mandy Teefey, Kristel Laiblin. Tην μουσική έγραψε ο Εskmo και το τραγούδι με τίτλο Only You που αποτελεί το soundtrack της σειράς τραγουδάει η Selena Gomez.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕΤΑΞΎ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ

1) Τρόπος Αυτοκτονίας: Στο βιβλίο η Χάνα αυτοκτονεί καταπίνοντας χάπια. Στην σειρά κόβει τις φλέβες της με ξυραφάκι.

2) Στο τέλος του βιβλίου ο Κλέυ απλά ταχυδρομεί τις κασέτες στο επόμενο άτομο, την Τζέννυ Κερτζ. Στην σειρά ταχυδρομεί τις κασέτες κατευθείαν στο τελευταίο άτομο, στον Καθηγητή Πορτερ.

3) Το σύνθημα που έλεγαν η Χάνα,ο Άλεξ και η Τζέσικα στο βιβλίο ήταν Olly Olly Oxen Free (στο βιβλίο που κυκλοφορεί στα ελληνικά μεταφράστηκε σαν φτου ξελευθερία). Στην σειρά το σύνθημα ήταν FML Forever (το FML νομίζω σημαίνει Fuck my life).

4)Στο βιβλίο ο Κλέυ ακούει της κασέτες μέσα σε μία νύχτα. Στην σειρά κάνει μέρες να τις ολοκληρώσει.

ΛΙΓΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο Συγγραφέας του βιβλίου Asher Jay ζει στην Καλιφόρνια μαζί με τη σύζυγο του και τα δύο του παιδια. Το βιβλίο 13 reasons why είναι το πρώτο του βιβλίο που αγαπήθηκε κυρίως από έφηβους όλου του κόσμου, έφτασε στην κορυφή της λίστας των ευπώλητων των New York Times,όπου παρέμεινε εκεί για 57 εβδομάδες.

ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ

Ο Jay είχε πει πως συνέλαβε την ιδέα αυτού του μυθιστορήματος μέσα σε ένα μουσείο, την ώρα που παρακολουθούσε μια ηχογραφημένη ξενάγηση. Η φωνή της ξεναγού που περιέγραφε όλα όσα έβλεπε μπροστά του, του φάνηκε αλλόκοτα παράξενη. Εκείνον περίπου τον καιρό, μια κοντινή του συγγενής προσπάθησε να βάλει τέλος στην ζωή της. Πέρασαν σχεδόν δέκα χρόνια προτού ο Asher,επιστρέφοντας σπίτι και ονειροπολώντας, συνειδητοποίησε ότι είχε δύο κομμάτια που ταίριαζαν τέλεια στο μυθιστόρημα του.

Αυτό που φοβόμουν περισσότερο ήταν ότι θα έγραφα ένα βιβλίο που κανείς δε θα ήθελε να διαβάσει γιατί θα ήταν φοβερά καταθλιπτικό. Εφόσον δεν υπήρχε τρόπος να παρακάμψω την σοβαρότητα των ζητημάτων (ούτε και ήθελα να το κάνω), έγραψα σαν να έγραφα ένα βιβλίο μυστηρίου, με την ελπίδα ότι αυτό θα γοήτευε τους αναγνώστες αρκετά ώστε να το διαβάσουν μέχρι τέλους.

Ο Asher δούλευε πάνω στο βιβλίο επί τρία χρόνια. Καθώς όμως έφτανε προς το τέλος του έχασε την αυτοπεποιθησή του. Μια νύχτα βγήκε για φαγητό με την γυναίκα του και της ανακοίνωσε πως το βιβλίο του θα πήγαινε στα σκουπίδια και θα το παρατούσε μια για πάντα. Η γυναίκα του τότε έβαλε τα κλάματα (επειδή εκείνη ήξερε από την αρχή της γνωριμίας τους ότι αυτό ήταν το όνειρο του), έτσι αυτός θέλοντας να δώσει τέλος στην θλίψη της της είπε ότι θα το συνεχίσει μέχρι το τέλος.

Όταν τελικά η Razorbill έκδωσε το βιβλίο του οι προσδοκίες του δεν ήταν μεγάλες (το χειρόγραφο του είχε απορριφτεί 12 φορές). Οι πρώτοι όμως αναγνώστες κόλλησαν και έτσι το βιβλίο διαδόθηκε διαδικτυακά. Οι θαυμαστές του του έστελναν μηνύματα στο MySpace γράφοντάς του τα παρακάτω σχόλια: Αυτό το βιβλίο με κάνει να συνειδητοποιώ ότι ακόμα και τα ποιό μικρά πράγματα που μπορεί να κάνω έχουν αντίκτυπο στον κόσμο γύρω μου. Ενώ έφηβοι του έστελναν: Eίχα τάσεις αυτοκτονίας πριν διαβάσω το βιβλίο σου, αλλα ταυτίστηκα με την Χάνα και ήθελα να ζήσει.

Το Χόλυγουντ είχε δείξει ενδιαφέρον για το βιβλίο, όμως είχε απορρίψει πολλές προτάσεις γιατί οι ενδιαφερόμενοι δεν φαίνονταν να κατανοούν το μυθιστόρημα. Οταν τον πλησίασε η Selena Gomez δεν ήξερε ποια ήταν όμως δέχτηκε να την συναντήσει και τελικά οι οπτικές τους ταυτίζονταν.

Όλα αυτά τα παρακολουθεί το στενό οικογενειακό του περιβάλλον, αλλά και η γυναίκα που αποπειράθηκε να δώσει τέλος στην ζωή της και ήταν ή έμπνευση του συγγραφέα για να γράψει το βιβλίο. Πιο συγκεκριμένα, όταν αναγνωρίστηκε η αξία του μυθιστορήματος και η τηλεοπτική του μεταφορά του είπε: Αν αυτό που πέρασα ενέπνευσε εσένα ΝΑ γράψεις ένα βιβλίο που βρήκε τέτοια ανταπόκριση στους εφήβους, τότε άξιζε τον κόπο.

13rw

Το ποίημα της εβδομάδας

Πανσέληνος, Αύγουστος και Ποίηση, τρίπτυχο ομοούσιο και καθόλα θρησκευτικό. Και ο Μίλτος Σαχτούρης με την Φεγγαράδα του δίνει τον απαιτούμενο αιρετικό τόνο.

 Ἡ φεγγαράδα

Ἀπὸ αἷμα πουλιῶν πλημμυρισμένο
κρυμμένο μένει τὸ φεγγάρι
πότε πίσω ἀπὸ δέντρα
πότε πίσω ἀπὸ θηρία
πότε πίσω ἀπὸ σύννεφα
μὲ θόρυβο ποὺ ξεκουφαίνει τὰ φτερὰ ἀγγέλων
κάτι θέλουν νὰ ποῦν κάτι σημαίνει
εἶναι ἀκόμα καλοκαίρι
ὅμως μιὰ μυρωδιὰ ἀπὸ θειάφι φράζει τὸ χειμώνα
δὲν ἔχει οὔτε καρέκλα νὰ καθίσεις
καὶ οἱ καρέκλες ἔφυγαν στὸν οὐρανό

400966_orig.jpg

Θέρος, το κινηματογραφικό (μέρος Ι)

Θες η καλοκαιρινή ραστώνη που οδηγεί πολλούς από εμάς στην αναζήτηση και παρακολούθηση παντός είδους φιλμ προς απασχόληση του ταλαιπωρημένου απ’ τον καύσωνα μυαλού μας; Θες τα θερινά σινεμά που δίνουν νέα πνοή στις ζεστές νύχτες μας, γεμίζοντάς τες με όμορφες εικόνες και νοσταλγικές αναμνήσεις; Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά στο πώς στην σκέψη του Έλληνα καλοκαίρι και κινηματογράφος έχουν συνδεθεί τόσο στενά αναμεταξύ τους και μάλιστα με δεσμούς άρρηκτους. Το μόνο βέβαιο είναι πως ο καθένας από εμάς ακόμα και το πιο θερμό βράδυ του Αυγούστου, ακόμα και εβρισκόμενος στην καρδιά της πολύβουης πρωτεύουσας θα απολάμβανε με ευχαρίστηση ένα καλό φιλμ που θα ήταν ικανό να του μεταφέρει το καλοκαιρινό εκείνο αίσθημα που το κλεινόν άστυ του στέρησε. Εμείς, εγκλωβισμένοι επίσης σε μια μεγαλούπολη που βράζει, επιλέγουμε έξι αγαπημένα φιλμ καλοκαιρινής θεματικής με την ελπίδα να προσφέρουμε μέσω αυτής της διμερούς αφιέρωσης έστω και μια σύντομη ανάσα δροσιάς στον κάθε αναγνώστη που δεν κατάφερε να απολαύσει ακόμα τον ήλιο και την θάλασσα.

  • Stand by Me (1986)

Better

Βασιζόμενο στη νουβέλα “The Body” του επονομαζόμενου μετρ του τρόμου Stephen King, το φιλμ αυτό του Rob Reiner κατάφερε να καθιερωθεί ως κλασικό, λαμβάνοντας ήδη από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του τόσο την αγάπη του κοινού όσο και την εκτίμηση των κριτικών. Έχοντας στην κατοχή του μια υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου και ποικίλες ακόμα διακρίσεις, το Stand by Me αποτελεί μέχρι και τις μέρες μας μια ταινία-ύμνο για την παιδική φιλία, αλλά και για το πέρασμα από την ανέμελη αθωότητα στην σκληρή πραγματικότητα της ενήλικης ζωής. Οι πρωταγωνιστές μας, μια παρέα τεσσάρων αγοριών στην προεφηβεία που μεγαλώνουν σε μια επαρχιακή πόλη του Όρεγκον, έρχονται αντιμέτωποι με την μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής τους λίγες μέρες πριν την λήξη του καλοκαιριού του 1959, καθώς αποφασίζουν να επιχειρήσουν μια διήμερη εκδρομή στο δάσος προς αναζήτηση του πτώματος ενός αγοριού, το οποίο συνθλίφτηκε από διερχόμενο τραίνο. Επικίνδυνες παγίδες, άσπονδοι εχθροί, αλλά και ανιδιοτελείς πράξεις αυτοθυσίας συνθέτουν τον κινηματογραφικό καμβά μιας νοσταλγικά παιχνιδιάρας και βαθύτατα συγκινητικής ιστορίας.

  • Do the Right Thing (1989)

Mookie

Αν και πλέον όλοι φαίνεται να γνωρίζουν εξαρχής πως όταν ο Spike Lee αναλαμβάνει ρόλο σκηνοθέτη το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι το λιγότερο αξιοπρεπές, πίσω στο 1989 κανείς δεν περίμενε πως ο 32χρονος τότε Αμερικανός δημιουργός ήταν ικανός όχι μόνο να βρεθεί πίσω από  την κάμερα, αλλά επιπλέον να συγγράψει και να πρωταγωνιστήσει σε ένα φιλμ που έμελε να αλλάξει συλλήβδην τον ρουν της μέχρι τότε κινηματογραφικής ιστορίας. Διαλέγοντας ως σκηνικό της ιστορίας του το γκέτο της συνοικίας του Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης κατά την διάρκεια της πιο καυτής ημέρας του καλοκαιριού, ο Lee βρίσκει την κατάλληλη αφορμή να μιλήσει για την μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό και την δίχως φραγμούς βία που υποβόσκει για να ξεσπάσει με την πρώτη ευκαιρία. Απαλλαγμένος από πάσης φύσεως τάσεις προς ωραιοποιήσεις και με όπλο του τον ρεαλισμό, ο αφροαμερικανός καλλιτέχνης πλάθει σωρεία πολυφυλετικών χαρακτήρων, ξεδιπλώνοντας θέματα-μοτίβα που θα τον απασχολούσαν καθ’ όλη την διάρκεια της μεταγενέστερης φιλμογραφίας του.

  • Ο Άγνωστος της Λίμνης (2013)

Yeah

Τι θα έκανες αν ανακάλυπτες πώς ο άνθρωπος με τον οποίο είσαι ερωτευμένος είναι κατά συρροή δολοφόνος; Από αυτήν την σκέψη αφορμάται η ταινία του Γάλλου σκηνοθέτη και σεναριογράφου Alain Guiraudie, η οποία εξερευνά όχι μόνο την φονική ιδιοσυγκρασία ενός ανελέητου ανθρώπου, αλλά παράλληλα το παράδοξο της φύσης ενός άνδρα τυφλωμένου από το ερωτικό πάθος, ο οποίος ενδίδει στο κάλεσμα της καρδιάς του χωρίς να υπολογίζει τις καταστροφικές συνέπειες. Το επιτυχημένο αυτό κράμα δράματος, ρομάντζου και θρίλερ διαδραματίζεται σ’ ένα περιβάλλον άκρως θερινό και ειδυλλιακό εντός του οποίου μπορεί να ανθίσει ο πιο μεγάλος έρωτας αναμεταξύ δύο ομοφυλόφιλων αντρών, αλλά και να καμουφλαριστεί το πιο ειδεχθές έγκλημα. Ορθά χαρακτηριζόμενο ως φιλμ χιτσκοκικών προδιαγραφών, το βραβευμένο στο Φεστιβάλ των Καννών L’ Inconnu du Lac αποτελεί ένα τολμηρό queer διαμαντάκι που στέκει ισάξια πλάι σε ταινίες παρόμοιας θεματικής, όπως τα εξίσου αισθησιακά My Beautiful Laundrette και Brokeback Mountain.

Καλό σαββατοκύριακο και καλές προβολές!

Εξαντλημένα και άλλες φαρσοκωμωδίες prt.2

Δεν θα σας κουράσω πολύ, το κείμενο που ακολουθεί είναι σύντομο και αναφέρεται σε κάποιες προσεχείς εκδόσεις εξαντλημένων βιβλίων.

1059 BOLANO-2666

Πρώτο και καλύτερο, το 2666 του Roberto Bolano, του οποίου η επανέκδοση ανακοινώθηκε πριν από μόλις μια εβδομάδα και σήμερα 3/8 κυκλοφορεί ξανά στα βιβλιοπωλεία. Χρόνια οι βιβλιόφιλοι αναζητούσαν το συγκεκριμένο τούβλο και να που οι εκδόσεις Άγρα μας έκαναν την τιμή να το ξαναβγάλουν.

Σύντομα, και πιο συγκεκριμένα στις 6/9, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος το Αυτό του Stephen King σε δίτομη ολοκληρωμένη έκδοση. 1000 σελίδες θα αριθμεί ο πρώτος τόμος και ο δεύτερος κάτι λιγότερες από 800. Η τιμή του θα είναι τσουχτερή βέβαια, όπως κάθε δίτομο μυθιστόρημα, είμαι όμως απόλυτα σίγουρη πως θα αξίζει, αν αναλογιστεί κανείς την άθλια επιμέλεια της προηγούμενης έκδοσης. Επειδή δεν είμαι Βασιλικιά αγνοώ πλήρως τι εστί ο όρος χωρίς περικοπές στην περιγραφή του βιβλίου. Εκτός από ερασιτεχνική δουλειά στη μετάφραση, οι πρωτόλειες εκδόσεις Κλειδί ψαλίδισαν και το αρχικό κείμενο;

Processed with VSCO with a5 preset

 

Και από τον Βασιλιά του τρόμου πάμε στον Βασιλιά της παράνοιας, τον πολυαγαπημένο Chuck Palahniuk. Με την νέα μετάφραση του Fight Club, ελληνιστί -δυστυχώς- Λέσχη Μάχης, και του Πνιγμού ξεκίνησε η επανέκδοση των έργων του και σύντομα θα ακολουθήσουν τα δυσεύρετα Νανούρισμα και Είμαστε Όλοι Στοιχειωμένοι. Οι εκδόσεις Αίολος εξάλλου έχουν στηρίξει και στο παρελθόν τον συγκεκριμένο συγγραφέα με το όχι και τόσο πετυχημένο Είσαι όμορφη.

Αν το Είμαστε Όλοι Στοιχειωμένοι αναζητείται από εκατοντάδες βιβλιόφιλους και πωλείται στην μαύρη αφορά γύρω στο πενηντάρικο, ο Άτλας του Ουρανού του David Mitchell είναι το απωθημένο κάθε αναγνώστη που σέβεται τον εαυτό του και φυσικά για να τον αποκτήσει πρέπει να πληρώσει κάτι παραπάνω από τους πρώτους τριψήφιους αριθμούς. Εξοργιστικό το λιγότερο, το ξέρω. Για αυτό οι εκδόσεις Τόπος, απαντώντας σε ηλεκτρονικό μήνυμα αναγνώστριας, είπαν ότι έχουν πράγματι σκοπό να επανεκδώσουν τον Άτλα, αλλά όχι φέτος. Λίγη υπομονή παιδιά. Διαβάστε τα Κοκάλινα Ρολόγια μέχρι τότε!

Σε κάποια προηγούμενη ανάρτηση σας είχα συμβουλέψει να μην ενδίδετε σε τέτοιες παρεμπορικές συναλλαγές. Καταλαβαίνω την θέρμη του αναγνώστη να κρατήσει και να συλλέξει ένα σπάνιο βιβλίο, αλλά γαμώτο δεν μιλάμε για τα πρωτότυπα της τυπογραφίας. Ένα βιβλίο που έχει ζήτηση αργά ή γρήγορα θα εκτυπωθεί ξανά. Υπομονή χρειάζεται μονάχα και τα ράφια μας είναι πάντα γεμάτα.

Το ποίημα της εβδομάδας

Μπήκε και ο πολύπαθος Αύγουστος. Κάτι ο Λάσκαρης με τα μικρά του στιχάκια, κάτι ο Παπάζογλου με τα μεγάλα τραγούδια του, που θα πάει, θα περάσει και αυτός ο μήνας. Μέχρι τότε θα διαβάζουμε Μιχάλη Γκάνα.

Το μπλε που σε τυλίγει

Το μπλε που σε τυλίγει
είναι η στάχτη
του καμένου χρόνου.
Φυσάει ένας αέρας,
φέρνει φωτογραφίες και τετράδια.
Από τα κάτω χρόνια.
Εδώ γελάς, εδώ σωπαίνεις,
εδώ σας πήρανε με φλας
φοράς το μαύρο φωτοστέφανο.
Το μπλε που σε τυλίγει
είναι το φως
που εκτοπίζει ο θάνατος.
Κανένας δεν το βλέπει.
Κι όμως υπάρχει
και πληθαίνει.

1947787_684416098284820_1417453413_n.jpg