Το ποίημα της εβδομάδας

Δεν θα σταθώ σε όλα τα υπόλοιπα βιογραφικά στοιχεία του Kaufman που μου έκαναν εντύπωση, παρά μόνο στο γεγονός της άρνησής σου να καταγράψει και να εκδώσει τα ποιήματά του όπως όλοι οι υπόλοιποι ποιητές. Ο Bob Kaufman, να μου πεις, δεν είναι σαν όλους τους υπόλοιπους ποιητές. Το ποίημα που ακολουθεί είναι από την εξαιρετική ανθολογία του Γιώργου Μπουρλή «Αμερικανοί ποιητές & ποιήτριες τολμούν» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εξάρχεια.

Bob_Kaufman_a_web (1).jpg

Συνέχεια

Advertisements

χόλι μάουντεν του νίκου βεργέτη

Περίπου στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς, κάπου εκεί, εκδόθηκε ένα βιβλίο που έκανε αμέσως μεγάλη αίσθηση στο αναγνωστικό κοινό. Το χόλι μάουντεν του Νίκου Βερβέτη με τον χοδοροφσκικό τίτλο είναι ο μονόλογος ενός ετοιμοθάνατου. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του μάουντεν δεν είναι τόσο η πλοκή του, που όσο να πεις είναι από μόνη της γροθιά στο στομάχι, αλλά η γραφή του• εκατόν τριάντα σελίδες ακατάπαυστου μονολόγου χωρίς ούτε μια τελεία. Ω, ναι!

Edited with Afterlight (11).jpg

Συνέχεια

Ζητείται Ελπίς του Αντώνη Σαμαράκη

Κάθε φορά που πέφτει στα χέρια μου ένα βιβλίο του Αντώνη Σαμαράκη μια σκέψη έρχεται αυτομάτως στο νου μου, η σπουδαιότητα ενός λογοτέχνη δεν μετριέται ούτε στις πολυάριθμες σελίδες των έργων του ούτε στον συνολικό αριθμό των εκδοτικών του κατορθωμάτων. Ο Σαμαράκης ανήκει σε αυτό τον σπάνιο συνδυασμό ολιγογράφου και πολύ αγαπητού στο κοινό συγγραφέα. Μετά το αριστουργηματικό Λάθος και το συγκινητικό Διαβατήριο ήρθε η σειρά του Ζητείται Ελπίς, μια συλλογή διηγημάτων που εκδόθηκε την δεκαετία του ’50 και σήμερα είναι πιο επίκαιρη παρά ποτέ.

Edited with Afterlight (9).jpg

Συνέχεια

Happy! (2017-)

Δύο είναι οι μπάτσοι της καρδιάς μου, ο Tobias Moretti με τον συμπαθέστατο γερμανικό ποιμενικό Rex και ο Christopher Meloni του Law & Order: Special Victims Unit στο πλευρό της Mariska Hargitay. Αυτές οι δύο φιγούρες έχουν κατατροπώσει όλους τους υπόλοιπους ειδικούς πράκτορες που πέρασαν από την οθόνη της καμένης μου πια Sony. Και μιας και έχω χάσει τα χνάρια του Moretti για παραπάνω από μια δεκαπενταετία, είναι νομίζω καλή ευκαιρία να δούμε που βρίσκεται σήμερα ο Meloni της καρδιάς μας. Δεν θα δυσκολευτούμε εξάλλου, μετά από μερικά αποτυχημένα guests σε True Blood και Wet Hot American Summer, ο Christopher επιστρέφει στο επάγγελμα που τον καθιέρωσε ως ηθοποιό και ξεκινά και πάλι τις έρευνες παρέα με τον Happy, έναν μπλε μονόκερο!

happy

Συνέχεια

Από το πουθενά του Μισέλ Φάις

Σκόπια, ερηµικό πάρκο, σούρουπο. Εξηντάρης βαψομαλλιάς, κάτω από µεγάλα μωλωπισμένα σύννεφα. Τα χείλη του είναι πρησμένα και μολυσμένα.

Τρέμω το σµαραγδί µάτι του, το χνότο του που ζέχνει βότκα, το κορακίσιο παλτό του κι αυτό το λιανό χέρι του, κίτρινο σαν το κερί, που σαν φτερό σ’ ακουµπάει στον ώµο. Σ’ ακούµπησε; Το στόμα σου µπούκωσε χώµα. Γ ι’ αυτό, όσο πιο πολύ σκιάζομαι τόσο πιο πολύ ξαπλώνω µε µελαχρινές, ρούσες και ξανθές. Ευτυχώς η τσέπη µου κουδουνίζει ακόµα. Όταν παλιώνεις δεν υπάρχει πιο βαρύ πράγµα από την άδεια τσέπη. Όταν σαραβαλιάζεις, ποια να καταδεχτεί να σ’ αγκαλιάσει; Δον Ζουάν φαφούτης, µ’ ασθενική καρδιά και γόνατα που τρέµουν, γίνεται; Δεν γίνεται. Γι’ αυτό ζαχαρώνω το σκοτάδι, γι’ αυτό καλοπιάνω το κενό, µην και µε βρει µπόσικο ο Μαστροθάνατος.

♦ ♦ ♦

Edited with Afterlight (8).jpg

Συνέχεια

Επικίνδυνος οίκτος του Στέφαν Τσβάιχ

Μια από τις σημαντικότερες αναγνωστικές μου ανακαλύψεις της περσινής χρονιάς ήταν ο Στέφαν Τσβάιχ. Πρώτα διάβασα το αγωνιώδες Αμόκ, ακολούθησε το αριστουργηματικό Γράμμα μιας Άγνωστης (του οποίου πρέπει να δω κάποια στιγμή και την εξίσου αριστουργηματική κινηματογραφική μεταφορά) και τελευταία διάβασα την Σκακιστική Νουβέλα. Μικρά σε έκταση και τα τρία βιβλία έχουν ακόμα ένα κοινό που τα απογείωνε, ήταν μονόλογοι. Από ότι φαίνεται, ο Τσβάιχ είναι ικανότατος σε αυτήν την τεχνική. Ακριβώς το ίδιο συγγραφικό μοτίβο, μονάχα μεγαλύτερο σε έκταση, ακολούθησε και στον Επικίνδυνο Οίκτο, ένα βιβλίο που ακροβατεί ανάμεσα στο πιο ανθρώπινο συναίσθημα, τον οίκτο, και στις χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας, τις Ερινύες.

Συνέχεια